Wednesday, December 5, 2007

ေအာင္စည္ဟိန္း ရဲ႔ သမိုင္းေနာက္ဆက္တြဲ

စာအုပ္ေလးတစ္အုပ္ လက္တို႔ျပီးညႊန္ခ်င္ပါတယ္။ ေအာင္စည္ဟိန္းရဲ႔ သမိုင္း၏ ေနာက္ဆက္တြဲစာမ်က္ႏွာမ်ား ႏွင့္ လူႏွင့္ပတ္၀န္းက်င္ဆိုင္ရာ ေဆာင္းမ်ားမ်ား ဆိုတဲ့စာအုပ္ပဲျဖစ္ပါတယ္။ ေစ်းကြက္ဂ်ာနယ္ဖတ္ရင္း ဆရာၾကီး ဦးေအာင္သင္း က အဲဒီစာအုပ္ေလးကို ညႊန္းထားတဲ့ ေဆာင္းပါးေလးကို ဖတ္မိရာက စိတ္၀င္စားသြားတာပါ။ ပန္းဆိုးတန္း စာအုပ္ဆိုင္ေတြကို လိုက္ရွာေတာ့ မရဘူး၊ ကုန္ေနျပီတဲ့။ ျပီးခဲ့တဲ့ တနဂၤေႏြက အခ်စ္နဲ႔အတူ မ်က္မွန္သြားလုပ္ရင္း ဗိုလ္ခ်ဳပ္လမ္းေပၚက အရုဏ္သစ္စာေပကေနရခဲ့တာ။

ေဆာင္းပါးႏွစ္ဆယ့္ႏွစ္ပုဒ္ပါပါတယ္။ ေနာင္ရိုးတိုက္ပြဲနွင့္ ပတ္သက္၍၊ တပုႆ ဘလိႅကညီေနာင္ တုိ႔ရဲ႔ဇာတိေျမအေၾကာင္း၊ အနႏၱသူရိယ၏ မ်က္ေျဖလကၤာဆိုင္ရာျပသနာ စသည္ျဖင့္ စိတ္၀င္စားဖြယ္ ေဆာင္းပါးေတြပါရွိပါတယ္။ သေဘာက်တာတစ္ခုက စာေရးသူဟာ ေရးတဲ့အေၾကာင္းအရာနဲ႔ ပတ္သက္တဲ့ စာတမ္းေတြ သမိုင္းမွတ္တမ္းေတြ က်မ္းေတြကို အမ်ားၾကီး ေလ့လာဖတ္ရွဳျပီးမွ Thesis ေရးသလိုပံုစံမ်ိဳး နဲ႔ ေရးသားတာကိုပါ။ ေရးသားထားတဲ့ အေၾကာင္းအရာ ေခါင္းစဥ္ေတြကို စိတ္၀င္စားစရာအရမ္းေကာင္းပါတယ္။ သမိုင္းအခ်က္အလက္ေတြ က်မ္းေတြကိုးကားျပီး တင္ျပထားတာဆိုေတာ့ ပိုျပီးေတာင္ ဗဟုသုတရေစပါတယ္။

သမိုင္းစိတ္၀င္စားသူမ်ားဖတ္ၾကည့္ေစခ်င္ပါတယ္။ ဆက္ညႊန္းရင္ ျမင္းထိန္းငတာက ၀န္ၾကီးဦးဖိုးလႈိင္ရဲ႔ က်မ္းေတြေကာင္းလိုက္တာလို႔ ခ်ီးမြမ္းသလိုျဖစ္ေနမွာစိုးလို႔ပါ။ :P



ေဆာင္းရယ္ နွင္းရယ္

ဘာလိုလိုနဲ႔ ေနာက္ထပ္ ေဆာင္းတစ္ခု ေရာက္ခဲ့ျပန္ေပါ့။ ရာသီဥတုေလးက ေနလို႔ေကာင္း၊ ေသာက္လို႔ေကာင္းေလး။ မနက္ကအိပ္ရာႏိုးေတာ့ ျပဴတင္းေပါက္က ၀င္လာတဲ့ ေလေအးေအးေလးနဲ႔ ခ်မ္းစိမ့္စိမ့္ အရသာေလးကို ခံစားရင္း လြန္ခဲ့တဲ့ႏွစ္ႏွစ္ ၂၀၀၅က ေဆာင္းတြင္းရက္ကေလး တစ္ခ်ိဳ႔ကို ျပန္သတိရေနမိတယ္။ ကြန္ပ်ဴတာအသင္းခ်ဳပ္ကလႊတ္လို႔ ကိုးရီးယား ႏိုင္ငံ ဆိုးလ္ျမိဳ႔မွာ eGovernment Course တစ္ခု သြားတက္ရပါတယ္။ အခုလို ဒီဇင္ဘာ လထဲမွာပါ။ သင္တန္းကေတာ့ ငါးရက္ေလာက္ပါပဲ။ ဒါေပမဲ့ ဘ၀မွာ ထူးထူးျခားျခား ေဆာင္းရက္ကေလးေတြ ျဖစ္ခဲ့တယ္။


အသက္သာ သံုးဆယ္ေက်ာ္ခဲ့တာ ကြ်န္ေတာ္ ႏွင္းဆိုတာကို အျပင္မွာ တစ္ခါမွ မေတြ႔ဖူးခဲ့ဘူး။ ဆိုးလ္ေရာက္မွစေတြ႔ဖူးတာပါ။ ႏွင္းေတြ စက်တဲ့ ညပိုင္းကဆို ေပ်ာ္လြန္းလို႔ အျပင္ေလွ်ာက္သြားေနတာ ခိုက္ခိုက္တုန္ေအာင္ခ်မ္းျပီး မ်က္ႏွာေတြ နားရြက္ေတြ လက္ဖ်ားေတြ ထံုေနမွာ ဟိုတယ္ထဲျပန္၀င္ျဖစ္တယ္။

ပန္မဲ့ရက္အထိ ႏွင္းေတြက ဆက္တိုက္က်ေနတုန္းပဲ။ ေန႔ခင္းပိုင္းဆို ေနေရာင္ျမင္ရေပမဲ့ ေရခဲေတြက မေပ်ာ္ဘူး။ ညဖက္ဆို အပူခ်ိန္က အႏႈတ္ သံုး ေလး ဒီဂရီေလာက္ျဖစ္သြားတယ္။ အေစာပိုင္း တစ္ရက္ ႏွစ္ရက္ အရမ္းေပ်ာ္ေပမဲ့ ျပန္ခါနီးမွာေတာ့ အဲဒီ ရာသီဥတုၾကီးကို နည္းနည္းစိတ္ပ်က္သြားတယ္။ ႏွင္းေတြက က်တုန္းသာလွတာ။ ျပီးရင္ ေရခဲျပင္ၾကီး ျဖစ္သြားေရာ။ တစ္ခ်ိဳ႔ေနရာေတြမ်ာ ညစ္ပတ္ျပီး ငါးေစ်းတန္းက ေရခဲရိုက္ေနတဲ့ေနရာလိုပဲခံစားရတယ္။ ျပီးေတာ့ ေခ်ာ္လဲလိုက္တာလဲ တဗိုင္းဗိုင္းပဲ။ ကြ်န္ေတာ္တို႔သာမန္ Shoe ဖိနပ္ေတြနဲ႔ ေလွ်ာက္လို႔ သိပ္မေကာင္းဘူး။ ဒါေပမဲ့ဘယ္ေလာက္ေအးေအး ညဖက္ေတြဆိုေတာ့ အျမဲထြက္လည္တာပဲ။ လမ္းေပၚ ေလွ်ာက္သြားလိုက္၊ ေတာ္ေတာ္ေလး ေအးလာျပီဆို Supermarket တစ္ခုထဲခဏ၀င္ေငးလိုက္နဲ႔။ ဘယ္ေလာက္သတိထားထား တစ္ေန႔ကို ႏွစ္ခါသံုးခါေတာ့ ေခ်ာ္လဲတယ္။ ေရခဲေတြျဖစ္ျပီးမာသြားျပီဆိုေတာ့ အေတာ္ကို နာတယ္ဗ်။

အဲဒီလို ုရာသီေလးမွာ ကိုးရီးယား ဆိုဂ်ဴးအရက္ေလး ေသာက္ရတာလဲ အင္မတန္ေကာင္းတာကိုးဗ်။ အဲဒီတုန္းက ဟိုတယ္ေရွ႔က store ဆိုင္က၀ယ္ေသာက္ရင္ တစ္ပုလင္းကို ၀မ္ တစ္ေထာင့္ငါးရာ။ ရန္ကုန္ျပန္ေရာက္လို႔ အလြမ္းေျပ ေသာက္မလို႔ၾကည့္ေတာ့ တစ္ပုလင္းေျခာက္ေထာင္ဆိုေတာ့ ေတာ္ေတာ္ေစ်းမ်ားေနတာနဲ႔ မေသာက္ျဖစ္ေတာ့ဘူး။

အင္း ...... အခြင့္အခါၾကံဳရင္ နွင္းေတြက်တဲ့ေဆာင္းရက္ေတြ ၾကံဳခ်င္ပါေသးတယ္ဗ်ာ။


Monday, December 3, 2007

စာကေလးသို႔ ပန္ၾကားခ်က္

ဆီးႏွင္းတစ္ျပိဳက္ မိုးတစ္လိုက္ ဟူေသာဆိုရိုးစကားအတိုင္း ဆီးႏွင္းတစ္လွည့္၊ မိုးတစ္လွည့္ တန္ဆာဆင္ခဲ့ေလျပီ။ ေကာက္ပင္တို႔လည္း အသီးအႏွံတို႔ျဖင့္ ငိုက္လာၾကကုန္၏။ ေရႊေရာင္သည္ လယ္ေတာကို လႊမ္းခဲ့ေလသည္။

ေကာက္ပင္တို႔သည္ အနာဂတ္၏ သာယာမႈကို ၾကိဳတင္သိျမင္ေစ၏။ ဤေရႊသီးေရႊႏွံတို႔သည္ လယ္သမား၏ ေခြ်းသီးေခြ်းေပါက္မ်ားမွ ထြက္ေပၚလာျခင္းဟု စဥ္းစားမိသူသည္ ေျမရွင္မဟုတ္ႏိုင္ေခ်။

လယ္ကန္သင္း၌ စာကေလးတို႔သည္ အသီးအႏွံေပၚခ်ိန္ကို ေစာင့္စားေနၾက၏။

အျမီးေငါ့ငဲ့ႏွင့္စာကေလးသည္ အမွည့္၀င္းေတာ့မည့္ စပါးႏွံကို ေမွ်ာ္လင္းတၾကီး ေစာင့္ေနရွာသည္။

အို.... စာကေလးငဲ့၊ သင့္အမူအရာ အက်င့္သည္ ေျမပိုင္ရွင္ႏွင့္ တေထရာတည္းပါတကား။ သူတစ္ပါး၏လက္ျဖင့္ စိုက္ပ်ိဳးခဲ့ျပီးမွ သင္က အသီးအႏွံကို ဆြတ္လိုသည္မွာ တရားပါသေလာ။

သင္သည္ သနားဖြယ္ရွိေပစြ။ သင့္ကို ေျမရွင္ႏွင့္ႏႈိင္းမိသည္ကိုပင္ ငါစိတ္မေကာင္းပါ။ သင့္မွာ သားကေလး၊ သမီးကေလးမ်ားအတြက္ ၀မ္းစာလိုေပလိမ့္မည္။ သင့္သားသမီးကေလးမ်ားကလည္း စပါးႏွံခ်ီလာမည့္သင့္ကို ေမွ်ာ္ရွာၾကေပမည္။ ငါခြင့္ေပးပါ၏။ သင္အလိုရွိသေလာက္ ကိုက္ခ်ီ ပ်ံသန္းပါေလ။ သို႔ေသာ္ ငါမွာပါရေစ။ စပါးနွံမ်ားမွည့္ရင့္ျပီဟု ေျမရွင္ကိုေတာ့ သတင္းမေပးလိုက္ပါႏွင့္ဦး။


(တင္မိုး - ပိေတာက္မွသရဖီသို႔ ...မွ)

ခ၀ဲရိုင္းေလး

အို....ခ၀ဲရိုင္းေလး
ႏွင္းကိုေသာက္၍ ခ၀ဲညြန္႔ကေလး ေငါက္ခဲ့ျပီ။ ခ၀ဲရိုင္းကေလးပြင့္ခဲ့ျပီ။ ခ၀ဲရိုင္းသည္ ျမိဳ႔ၾကီးျပၾကီးအလယ္ မတင့္တယ္ခဲ့။ ေတာၾကိဳအံုၾကား၌သာ ေပါက္ခဲ့၏။ ပြင့္ခဲ့၏။ ငါ့အိမ္ေရွ႔၌ ခ၀ဲစင္ကေလး ရွိရာ ဤပန္းကေလး ေပ်ာ္ျမဴးစြာပြင့္၏။ လြတ္လပ္ေသာေလကို ရွဴ၏။ ယာေတာကို ျဖတ္၍ တိုက္ခတ္ေသာ ေလသည္ သင့္မိတ္ေဆြစစ္ ျဖစ္ဘိ၏။ သင္၏ေနရာသည္ နိမ့္က်၏။ သို႔ေသာ္ သင္ေပ်ာ္၏။

အို....ခ၀ဲရိုင္းေလး
သင့္၌ ေမႊးပ်ံ႔ေသာရန႔ံမရွိ။ သို႔ေသာ္ သင္သည္ရိုး၏။ သင္၏ရိုးဂုဏ္သည္ပင္ အၾကိဳင္ဆံုးေသာ ရနံ႔ေပတည္း။ သင့္၌ လွပေသာအဆင္းမရွိ။ အ၀ါေရာင္အဆင္း ၀င္းကာမွ်ျဖစ္၏။ သို႔ေသာ္ သင္၏အဆင္းသည္ ပကတိအဆင္း၊ သဘာ၀ထံမွ ေဆးေရာင္စံုငွား၍ ျခယ္လွယ္ထားျခင္း မဟုတ္။ ပကတိအဆင္းသည္ပင္ သင္၏ အတင့္တယ္ဆံုးေသာ အလွေပးတည္း။

အို....ခ၀ဲရိုင္းေလး
သင့္၌ အားငယ္ဟန္လည္းမရွိ။ ေထာင္လႊားဟန္လည္းမျပ။ သင္ေနတတ္သလို ေန၏။ သင့္သဘာ၀အေလ်ာက္ ဖူး၏။ ပြင့္၏။ မ်ိဳးေစ့ခ်၏။ သင့္အမူအရာသည္ အျပစ္ကင္းစင္လွ၏။ သင့္ပတ္၀န္းက်င္မွ ဆင္းရဲသူ ဆင္းရဲသားမ်ားႏွင့္ တစ္ေထရာတည္းျဖစ္၏။ သင့္အမူအရာသည္ ခ်စ္ဖြယ္အေကာင္းဆံုးေပတည္း။


ဆရာတင္မိုး - (ပိေတာက္မွသရဖီသို႔)စာအုပ္ရဲ႔ တန္ေဆာင္မုန္းလနဲ႔ ဆိုင္တဲ့အပိုင္းထဲက ေကာက္ႏုတ္ ေဖာ္ျပထားတာပါ။ သည္စာအုပ္ေလးက ျမန္မာတစ္ဆယ့္ႏွစ္လရာသီအေၾကာင္းေလးေတြကို ကဗ်ာလိုလို စကားေျပလွလွလိုလိုမ်ိဳးေလး ေရးထားတယ္။ ဆရာတင္မိုးကေတာ့ Patient Strong ရဲ႔ Through the Year စာအုပ္ေလးကို ေတြ႔ျပီး ကိုယ့္နည္းကိုယ့္ဟန္နဲ႔ စီမံ စိတ္ကူးၾကည့္ခ်င္လို႔ ဒီစာအုပ္ေလးကို ေရးျဖစ္တယ္လို႔ဆိုပါတယ္။ ေရးရတာသိပ္ျပီး စိတ္ၾကည္ႏူးတာပဲတဲ့။ ဖတ္ရတဲ့ ကြ်န္ေတာ္တို႔တေတြလဲ အရမ္းစိတ္ၾကည္ႏူးရပါတယ္။

ဆရာၾကီးက ကြ်န္ေတာ့္ အရင္းႏွီးဆံုးသူငယ္ခ်င္းေတြထဲက တစ္ေယာက္ျဖစ္တဲ့ဥာဏ္မိုးရဲ႔ ဖခင္ပါ။ အလယ္တန္း ေက်ာင္းသားဘ၀ကတည္းက သိကြ်မ္းခဲ့တာ။ ေနာက္ပိုင္းအင္းစိန္က အိမ္လွလွေလးကို ေျပာင္းေနေတာ့လည္း မၾကာမၾကာေရာက္ျဖစ္တယ္။ ေအးခ်မ္းတည္ျငိမ္တဲ့ အျပံဳးနဲ႔ ဆရာၾကီးရဲ႔ရုပ္သြင္ကို အခုထိ အမွတ္ရေနမိေသးတယ္။ အခုေတာ့ အေဖေရာ သားပါ မရွိရွာေတာ့ဘူး။ တေန႔က စာအုပ္ပံုကိုရွင္းရင္း အဲဒီစာအုပ္ေလးျပန္ထြက္လာလို႔ ဥာဏ္မိုးကိုေရာ ဦးတင္မိုးကိုပါ သတိရမိတာနဲ႔ ထုတ္ထားလိုက္တာ။

Jokes from Voice Journal

The Voice ဂ်ာနယ္မွာ အယ္ဒီတာ့အာေဘာ္အျပင္ ေနာက္တစ္ခုၾကိဳက္တာေလးရွိေသးတယ္။ Voice of the Week ဆိုတာေလးပါ။

ေကာက္ႏုတ္ေဖာ္ျပထားေသာ အေၾကာင္းအရာမ်ားသည္ သက္ဆိုင္ရာ media သို႔မဟုတ္ စာေရးသူမ်ား၏ အာေဘာ္သာျဖစ္ျပိး The Voice အယ္ဒီတာအဖြဲ႔အေနျဖင့္ သေဘာတူျခင္း မတူျခင္းကို အေပါင္း လကၡဏာျဖစ္ေစ၊ အႏႈတ္လကၡဏာျဖစ္ေစ ထူျခားေသာအသြင္တစ္ခု ေဆာင္ေနပါက စာဖတ္ပရိသတ္မ်ား သတိျပဳမိေစလို၍ ျပန္လည္ ကိုးကား ေဖာ္ျပျခင္းျဖစ္ပါသည္.......ဆိုျပီး ေဘာင္သတ္မွတ္ထားတယ္။ ဒီတစ္ပါတ္ေတာ့ စာဖတ္သူေတြကို ျပံဳးရႊင္ရယ္ေမာ ေစခ်င္သလားမသိ ဟာသေလးေတြထည့္ေပးထားတယ္ဗ်။ Voice ကို ၾကိဳက္တာ ဒါေလးေတြပါတယ္။


၂၀၀၄ခုႏွစ္တြင္ အိမ္ေထာင္စုမ်ား၏ အေျခအေနကို စစ္တမ္းေကာက္ယူခဲ့ဖူးပါေၾကာင္း၊ ေလ့လာမႈစစ္တမ္းအရ ေနထိုင္ေရးႏွင့္ပတ္သက္ျပီး ျမန္မာႏိုင္ငံတြင္ အိမ္ေထာင္စုမ်ား၏ ၉၄.၂%သည္ ကိုယ္ပိုင္အိမ္မ်ားပိုင္ဆိုင္ၾကျပီး ေက်းလက္ႏွင့္ ျမိဳ႔ျပမ်ားတြင္ အိမ္ေထာင္စုမ်ား၏ ၉၉%သည္ အာမခံရွိသည့္ ေနထိုင္ခြင့္ရွိေနၾကေၾကာင္း .....

21 Nov 07 ထုတ္ေၾကးမံုသတင္းစာ (စာမ်က္ႏွာ ၅) ကရင္ျပည္နယ္ ဖာပြန္ျမို႔နယ္ၾကံ႔ဖြ႔ံအသင္းအတြင္းေရးမွဴး၏ ေဆြးေႏြးတင္ျပခ်က္။


၂၀၀၇ ခုႏွစ္စက္တင္ဘာလအတြင္း ႏိုင္ငံေတာ္တြင္ ဆူပူမႈျဖစ္ရန္ ဖန္တီးသည့္ လုပ္ရပ္မ်ားေပၚေပါက္ခဲ့ေၾကာင္း၊ ပါ၀င္ေသာ အဖ်က္သမားမ်ားသည္ ေထာင္ဂဏာန္းေတာင္မရွိသျဖင့္ ၅၄သန္းေက်ာ္ရွိေသာ ျမန္မာႏိုင္ငံသားမ်ားႏွင့္ ႏႈိင္းယွဥ္လွ်င္ အပံုတစ္သိန္းပံုတစ္ပံုပင္ မရွိပါေၾကာင္း ....

ၾကံ့ခိုင္ေရးနွင့္ဖြံ႔ျဖိဳးေရး အသင္း၀င္၂၄.၅သန္းေက်ာ္၊ မိခင္နွင့္ကေလးေစာင့္ေရွာက္ေရးအသင္း၀င္ ၃.၃သန္းေက်ာ္၊ ၾကက္ေျခနီအသင္း၀င္ ၂.၄သန္းေက်ာ္၊ စစ္မႈထမ္းေဟာင္းအဖြဲ႔၀င္ တစ္သိန္းခြဲေက်ာ္နွင့္ ႏႈိင္းယွဥ္လွ်င္ ျပည္ပအားကိုး ပုဆိန္ရိုးအေရအတြက္သည္ ျမင့္မိုရ္ေတာင္ႏွင့္ ဆီးေစ့လို မႏႈိင္းယွဥ္ႏိုင္ေအာင္ ကြာျခားလွပါေၾကာင္း

21 Nov 07 ထုတ္ေၾကးမံုသတင္းစာ (စာမ်က္ႏွာ ၆) မအူပင္ျမို႔နယ္ၾကံ႔ဖြ႔ံအသင္းအတြင္းေရးမွဴး၏ ေဆြးေႏြးတင္ျပခ်က္။


တန္ေဆာင္မုန္း

၀ါလကြ်တ္ေျပာင္း၊

ၾကာကေႏွာင္းေသာ္

ေဒါင္းဌက္ကတြန္၊ ေဆာင္းလက္မြန္၌

စြန္ကလည္း၀ဲ၊ တြန္ၾကဆဲတြင္

၀မ္းဘဲကေကြ၊ ခ်မ္းျမဲေထြ၍

ေလကလည္းေျပာက္၊ ေခ်ကလည္းေဟာက္နွင့္


မဟာမင္းလွ မင္းေခါင္ေက်ာ္ဦးရြန္း

Saturday, December 1, 2007

Ju Mong ကိုးရီးယားဇာတ္လမ္းတြဲ

အိပ္ေရးပ်က္ေနတာ သံုးေလးရက္ရွိျပီ။ အလုပ္ၾကိဳးစားေနတာေတာ့မဟုတ္ပါဘူး။ အေခြၾကည့္ေနလို႔။ Ju Mong ဆိုတဲ့ကိုးရီးယားဇာတ္လမ္းတြဲ ၾကည့္ေနတာပါ။ ဟန္တရုတ္ေတြကို ေတာ္လွန္ျပီး ကိုးရီးယားအင္ပါယာထူေထာင္ခဲ့တဲ့ Ju Mong ဘုရင္ရဲ႔သမိုင္းပါ။ DVD ေျခာက္ခ်ပ္မွာ အပိုင္း (၈၁)ပိုင္းပါတယ္။ အဂၤလိပ္စာတမ္းထိုးတယ္။ ယုဇနပလာဇာမွာ ၀ယ္ခဲ့တာ။ အားလံုးကို ေငြက်ပ္ သံုးေထာင္ပါ။ အခုၾကည့္ေနတာ အပိုင္း ၁၄ေရာက္သြားျပီ။ အရမ္းစြဲတာပဲ။ ၾကည့္ျဖစ္ရင္ မိုးလင္းလုနီးပါအထိ ေရာက္ေရာက္သြားတယ္။ အခုလဲ ျမ၀တီမွာ ညခုနစ္နာရီမွာျပေနတယ္။

Gojoseon ဆိုတဲ့ေရွးေဟာင္းကိုးရီးယားအင္ပါယာ ဟာ ဟန္တရုတ္ေတြနဲ႔ စစ္မက္ျဖစ္ျပီး ျပိဳကြဲသြားတယ္။ နယ္စားပယ္စားေတြနဲ႔ သူတလူငါတမင္းေပါ့။ ဟန္တဂရုတ္ေတြရဲ႔ ၾသဇာခံေပါ့။ အဲဒီအခ်ိန္မွာ Hae Mosu ဆိုတဲ့သူရဲေကာင္းတစ္ေယာက္ေပၚလာျပီး ဟန္တရုတ္ေတြကို ေတာ္လွန္တယ္။ Gojoseon refugee ေတြကို ကာကြယ္ေပးတယ္။ Buyeoနယ္စားေလး Geumwa က သူ႔ရဲ႔ေသြးေသာက္ေပါ့။ ဒဏ္ရာရလို႔ ထြက္ေျပး တိမ္းေရွာင္ေနရင္း သူ႔ကို ကူညီခဲ့တဲ့၊ ဒုကၡေရာက္ျပီး တေကာင္ၾကြက္ျဖစ္ေနရွာတဲ့ Haebaek ရြာသူၾကီးသမီး Yo hwar နဲ႔ အေၾကာင္းပါဖို႔ျဖစ္လာတယ္။ Buyeo နယ္စားၾကီးနဲ႔ အမတ္ရဲ႔ အေကာက္ၾကံမႈေၾကာင့္
ဟန္တရုတ္ေတြရဲ႔ အဖမ္းခံျပီး မ်က္လံုးႏွစ္ဖက္အေဖာက္ခံရတယ္။ အဲဒီအခ်ိန္မွာ Yo Hwar မွာ ကိုယ္၀န္ရွိေနျပီ။ Hae Mosu ကိုတရုတ္ျပည္ကိုအပို႔ လမ္းမွာ နယ္စားေလးက ျဖတ္တိုက္ျပီးကယ္ဖို႔ၾကိဳးစားေပမဲ့ Hae Mosu ေခ်ာက္ထဲၾကေသသြားတယ္။

သားေလးေမြးျပီးေနာက္ Yo Hwar က Buyeo နယ္စားေလးဆီခို၀င္တယ္။ နယ္စားမင္းေသေတာ့ Geumwa နယ္စားျဖစ္လားတယ္။ Hae Mosu ရဲ႔ သားေလးကို သူ႔သားအရင္းေတြနဲ႔ မျခား ျပဳစုေစာင့္ေရွာင့္ခဲ့တယ္။ ဒါေပမဲ့ သူတို႔သားအမိက မိဘုရားၾကီးနဲ႔ သားႏွစ္ေယာက္တို႔ရဲ႔ အႏိုင္က်င့္မႈကို အျမဲခံရတယ္။ သားေလးနံမည္က Ju Mong ။ နယ္စားမင္းနဲ႔ သူ႔အေမက သူ႔အေပၚ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ၾကီးၾကေပမဲ့ သူကေတာ့ ေပါ့ေပါ့ေန ေပါ့ေပါ့စား ျဖစ္ေနတယ္။ အကိုနွစ္ေယာက္နဲ႔ အတူခရီးသြားျပီး အေကာက္ၾကံခံရ ျပီး ဒုကၡေတြေရာက္... ျပီးေတာ့ နန္းေတာ္ကေန ေမာင္းထုတ္ခံရျပီး ကိုယ့္ဘ၀ကိုယ္ရုန္းကန္ရတဲ့အခ်ိန္ကစျပီး Ju Mong တစ္ေယာက္ ေျပာင္းလဲလာတယ္။ မိန္းကေလးႏွစ္ေယာက္နဲ႔လည္းဆံုေတြ႔ခဲ့ရျပီ။ ေယာက္်ားေလးဆန္ ထက္ျမက္တဲ့ ကုန္သည္မ်ိဳးႏြယ္စုအၾကီးအကဲရဲ႔သမီး So Seo No (ဒီမိန္းကေလးေမြးတဲ့အခ်ိန္မွာ Hae Moesu က ဓါးျပေတြရန္က ကာကြယ္ေပးခဲ့ရေသးတယ္။) ေနာက္တစ္ေယာက္က နန္းေတာ္ထဲမွာကတည္းက သိကြ်မ္းခဲ့ျပီး သူ႔ေၾကာင့္ အျပစ္ေပးခံရျပိး အျပင္ေရာက္ေနတဲ့ Bu Yaung ။



သူ႔ဖခင္နဲ႔လဲ ခဏတာျပန္ဆံုရျပီး ဓါးပညာ ကိုယ္ခံပညာ အေမြရလိုက္တယ္။ ေသျပီထင္ေနတဲ့ Hae Moesu ကမေသဘူး ေခ်ာက္ထဲၾကျပီးေနာက္မွာ လွ်ိဳ႔၀ွက္ဂူၾကီးထဲက ေထာင္မွာ အဖမ္းခံေနရတာ အႏွစ္ႏွစ္ဆယ္ေက်ာ္။ ေနာက္မွ Buyeo နယ္စားရဲ႔ အမတ္မင္းနဲ႔ သားႏွစ္ေယာက္ အေကာက္ၾကံသတ္လို႔ အသက္ဆံုးရွာတယ္။ Hae Mosu နဲ႔ နယ္စားမင္း ... အရမ္းခ်စ္ၾကတဲ့ ေသြးေသာက္ႏွစ္ေယာက္ ျပန္မဆံုလိုက္ဘူး။

တစ္ေန႔မွာ နယ္စားၾကီးက မင္းသားသံုးေယာက္ ကိုေခၚျပီး Crown Prince ေနရာအတြက္ ယွဥ္ျပိဳင္ေစတယ္။ Buyeoနယ္အတြက္ ဘယ္သူက အက်ိဳးရွိဆံုးေဆာင္ရြက္ေပးႏိုင္မလဲ၊ တိုင္းသူျပည္သားမ်ားရဲ႔ ခ်စ္ခင္ ေလးစားမႈကို ဘယ္သူ အမ်ားဆံုးရမလဲေပါ့ ..... အရင္ဆံုးေမြးတဲ့သားမို႔ အရာေပးတာမ်ိဳးမလုပ္ခ်င္ဘူးတဲ့။ တကယ္တမ္းမွာေတာ့ Ju Mongကို အခြင့္အေရးေပးတာပါ။ သူ႔ေသြးေသာက္ Hae Moesu နဲ႔အတူ ေမွ်ာ္မွန္းခဲ့တဲ့ ဟန္တရုတ္ေတြကို ျပန္တိုက္ျပီး အင္ပါယာႏိုင္ငံၾကီးတစ္ခု ျပန္လည္ ထူေထာင္ဖို႔ေပါ့ ......

၀ါး .... ေရးရင္နဲ႔ ေတာင္အခုအိပ္ခ်င္ေနတယ္။ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ဒီညလည္း ဆက္ၾကည့္ျဖစ္ဦးမွာပဲ။ မနက္ဖန္ sunday ဆိုေတာ့ အိုေကေပါ့။