Saturday, April 25, 2009

သၾကၤန္နဲ႔ အေဟာသိကံအျဖဳန္းေတြ

သၾကၤန္ ... တစ္ႏွစ္တစ္ခါ ျမန္မာေတြ ႏွစ္သစ္ကူးတဲ့အခ်ိန္အခါ။ မဂၤလာရွိတဲ့အခ်ိန္အခါ။ ေပ်ာ္ျမဴးၾကတဲ့ အခ်ိန္အခါ။ ေပ်ာ္ေပ်ာ္ပါးပါးေရပက္ကစားၾကရင္း ႏွစ္ေဟာင္းက အညစ္အေၾကးေတြ (စိတ္အညစ္အေၾကးေတြလဲ ပါေပမေပါ့)ကို အတာေရနဲ႔ေဆးေၾကာျပီး ႏွစ္သစ္ကို ၾကိဳဆိုၾကတယ္။ အင္မတန္ေကာင္းတဲ့ ဓေလ့စရိုက္ေလးပါ။

ဒါေပမဲ့ အခုႏွစ္ပိုင္းသၾကၤန္မွာ ေပ်ာ္ပါးၾကပံုေတြကို ဘ၀င္မက်ျဖစ္လာမိတယ္။ အေဟာသိကံ ျဖဳန္းတီး ေနၾကတယ္လို႔ စိတ္ထဲမွာ ခံစားရတယ္။ ကိုယ့္လက္ရွိ စီးပြားေရးအေျခအေနနဲ႔ အင္မတန္မွ မလိုက္ဖက္ဘူးလို႔ ထင္မိတယ္။ တစ္ဦးခ်င္းအေနနဲ႔ေရာ တိုင္းျပည္အေနနဲ႔ေရာပဲ။ ေသာက္ေသာက္လဲကုန္လိုက္တဲ့ေငြေတြ။ ကုန္တာနဲ႔ ရတဲ့ အေပ်ာ္နဲ႔ တန္ရဲ႕လားမသိ။

ဥပမာပဲဆိုပါေတာ့ အင္းယားလမ္းမွာတင္ မ႑ပ္ေပါင္း သံုးဆယ္ေလာက္ရွိမယ္ဆိုပါစို႔ (ေက်ာ္ေတာ္ေက်ာ္ဦးမယ္ ထင္တယ္)။ တစ္ခုတစ္ခုရဲ႕ သၾကၤန္ေလးရက္စာ စရိတ္က သိန္းတစ္ရာကေန တစ္ရာ့ ငါးဆယ္ေလာက္ အထိရွိမယ္။ သိန္းသံုးေထာင္ သိန္းေလးေထာင္ေလာက္ ပိုက္ဆံေတြကို သံုးေလးရက္ေလာက္အတြင္းမွာ အလဟသ ျဖဳန္းပစ္ၾကတယ္။ Money Circulation ျဖစ္ေစတယ္လို႔ ေျပာလို႔ရေပမဲ့။ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား ပိုက္ဆံေတြဟာ အင္းယားလမ္းမေပၚ အိုင္ျပီး စီးေနတဲ့ ေရေတြနဲ႔အတူ ေျမာင္းထဲကို ပါသြားတာပါပဲ။ ဘန္ေကာက္က သၾကၤန္ပြဲေတာင္ ကိုယ္တို႔တိုင္းျပည္ေလာက္ေငြသံုးျဖဳန္းၾကရဲ႕လားမသိ။ ေလ့လာၾကည့္ ခ်င္ေသးရဲ႔။

လက္မွတ္တစ္ေစာင္ သံုးေလးေသာင္းနဲ႔ ၀ယ္ပက္ၾကတဲ့သူေတြကလဲအျပည့္ မ႑ပ္အားလံုး ျပည့္ၾကပ္ေနတာပဲ။ ကိုယ္လဲ ဒီႏွစ္တစ္ရက္ေရာက္ေသးတယ္။ အင္းယားလမ္းက EMBA မ႑ပ္ကို။ ျပည့္ၾကပ္ျပီး ဘုရား ပြဲေစ်းတန္းလို ေလွ်ာက္ေနၾကတဲ့ လူေတြကို ပိုက္ကေလးေတြနဲ႔ စင္ေပၚကေန ပက္ေနၾကေလရဲ႔။ သီခ်င္းသံေတြကလဲ စင္တစ္ခုတစ္မ်ိဳး နဲ႔ ဆူညံပြက္ေနေရာ။ DJ နဲ႔ Sound System ငွားရတာတင္ မနဲဘူး။ စင္သံုးေလးခုကို Sound System တစ္ခုနဲ႔ တစ္ျပိဳင္နက္ဖြင့္ေပးထားရင္ အေတာ္ စရိတ္သက္သာမယ္လို႔ ေတြးမိေသး။ ကိုယ္တို႔လင္မယားႏွစ္ေယာက္အတြက္ တစ္ရက္စာ လက္မွတ္ဖိုး ႏွစ္ေသာင္း ထြက္သြားေလရဲ႕။ ကိုယ့္အိမ္မွာပဲ ျဖစ္ျဖစ္ သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္အိမ္မွာျဖစ္ျဖစ္ ခ်က္ျပဳတ္စားေသာက္ၾကရင္၊ ေရႊရင္ေအးလို မုန္႔တစ္ခုခုလုပ္ျပီး အိမ္နီးခ်င္းေတြေ၀ရရင္၊ ၀ီစကီတစ္လံုး၀ယ္ျပီး အိမ္မွာေအးေအးေဆးေဆး ဇိမ္ခံေသာက္ရင္ .... မ်က္မွန္ပါ အဆစ္ က်ေပ်ာက္လို႔ အသစ္လုပ္ခေငြထပ္ကုန္ေသး။

ကေလးေတြ ကေလးမေတြကလည္း ဆင္ျခင္တံုတရားမရွိ။ ေသာက္မယ္ ေပ်ာ္မယ္ဆိုတာၾကီးပဲ။ မနက္ ၁၁နာရီေလာက္ပဲရွိေသးတယ္။ မူလို႔အန္ေနတဲ့ ကေလးမတစ္ေယာက္ရယ္၊ ၀ိုင္းျပီးႏွိပ္ေပးေနၾကတဲ့ သူ႔ သူငယ္ခ်င္းမေလးေတြရယ္ ေတြ႔မိေသးရဲ႔။

ေပ်ာ္စရာမရွိတဲ့ဘ၀မွာ ေငြကို ခင္းျပီးလို႔ မဲတင္းျပီး ရွာၾကံေပ်ာ္ေနၾကတာလားမသိ။ ကိုယ့္အတြက္ေတာ့ သူငယ္ခ်င္းမ်ားနဲ႔ မ႑ပ္အေနာက္ဖက္မွာ ခံုေလးခင္းျပီး အရက္ထိုင္ေသာက္ စကားစျမီေျပာတာေလးကမွ ေပ်ာ္စရာေကာင္းေသး။ အင္း.... ရင္ခုန္သံမတူေတာ့တာလဲျဖစ္ႏိုင္သည္။ ကိုယ္အသက္ၾကီးသြားတာလဲ ျဖစ္ႏိုင္သည္။

Friday, April 24, 2009

သားသား မတ္တတ္စရပ္ျပီ






သားေလးက မတ္တတ္စမ္းရပ္ေနျပီ။ ဘယ္သူ႔ကမွ ကိုင္မေပးထားပဲ သူ႔ဖာသာရပ္ေနရင္ စကၠန္႔သံုးဆယ္ တစ္မိနစ္ နီးပါးရပ္ေနေလရဲ႔။ ျပီးရင္ေတာ့ သူ႔ဘာသာ အသာေလး ျပန္ထိုင္ခ်လိုက္ေလ့ရွိတယ္။ လိမ့္မက်ေတာ့ဘူး။ ကိုင္စရာေတြရွိရင္ ေဘးတိုက္ေလး လမ္းေလွ်ာက္တယ္။

သြားက ေလးေခ်ာင္းေပါက္ေနျပီ။ ေအာက္ဖက္က ႏွစ္ေခ်ာင္း အေပၚဖက္ကႏွစ္ေခ်ာင္း။ ေအာက္သြားႏွစ္ေခ်ာင္း ေပါက္ေနတာကေတာ့ ေျခာက္လသား ေလာက္ကတည္းကပဲ။ အေပၚသြား ႏွစ္ေခ်ာင္းမွာ တစ္ေခ်ာင္းက အရင္စေပါက္ျပီး ေနာက္တစ္ေခ်ာင္းက အခုရက္ပိုင္းမွ ထြက္လာတာ။

အစားအေသာက္ကလည္း မွန္ေနတာပဲ။ ငါး၊ ၾကက္သားတို႔နဲ႔ ဆန္ျပဳတ္စားတယ္။ ဖီးၾကမ္းငွက္ေပ်ာသီးစားတယ္။ ႏို႔ဗူးေသာက္တယ္။ အခုဆို ၁၉ေပါင္ ေပါင္ႏွစ္ဆယ္ေလာက္ရွိျပီေပါ့။

အခုလာမဲ့ ေမလ ၆ရက္ေန႔ဆိုရင္ ကိုးလ ျပည့္ျပီ။

Wednesday, April 22, 2009

Long time no blog

တစ္လခြဲေလာက္ရွိျပီထင္တယ္။ အေၾကာင္းေၾကာင္းေတြေၾကာင့္ ဘေလာ့ေရးရန္ အခြင့္မသာခဲ့တာ။ မေရးျဖစ္ေပမဲ့ Reader နဲ႔ သူမ်ားေရးတာေတြေတာ့ မၾကာခဏ ၀င္ဖတ္ျဖစ္ပါတယ္။

သိၾကတဲ့အတိုုင္းပဲ ဖန္ၾကိဳးမွ်င္ၾကီးကို ျပင္ေနတယ္ဆိုကတည္းက connection ေတြက လိပ္လိုေႏွးျပီး ဘေလာ့ ေရးဖို႔ ေနေနသာသာ အီးေမးေတာင္ မနည္း စစ္ရတာ။ ဖုတ္လႈိက္ဖုတ္လႈိက္ေပါ့။ ဒီၾကားထဲ သားေလးက အထက္လွန္ ေအာက္ေလွ်ာျဖစ္ျပီး ေဆးရံုတစ္ပတ္ေလာက္တင္လိုက္ရေသးတယ္။ ေတာ္ေသးတယ္ အခ်ိန္မီေလးတင္။ စိတ္ပူလိုက္ရတာ။ အခုေတာ့ က်န္းက်န္းမာမာပဲ ရွစ္လေက်ာ္ေက်ာ္မွာ ေလးဖက္သြားတာ ကေတာ့ အရမ္း ျမန္ေနျပီ။ မတ္တပ္စမ္းရပ္ေနျပီ။ စကၠန္႔ ၂၀၊ ၃၀ေလာက္ သူ႔ဖာသာ ရပ္ႏိုင္ေနျပီ။ ေနာက္မွ သူ႔ပံုေလးေတြ တင္ဦးမယ္။

သၾကၤန္တြင္းကေတာ့ ထူးထူးျခားျခားရယ္လို႔ ဘာမွ မလုပ္ျဖစ္ပါဘူး။ အက်ေန႔က ညီေလး၀င္ထိန္အိမ္မွာ မိသားစုလိုက္သြားျပီး ခ်က္ျပဳတ္စားေသာက္ၾကတာေပါ့။ ကိုရဲတို႔လင္မယားရယ္၊ ကိုေဇာ္မိုးနဲ႔ သူ႔သမီးေလးရယ္ ကိုယ့္တို႔ မိသားစုသံုးေယာက္ရယ္။ အၾကတ္ေန႔မွာေတာ့ ကိုသူရၾကီးေခၚတာနဲ႔ လင္မယားႏွစ္ေယာက္ အင္းယားလမ္းက EMBA မ႑ပ္ကို သြားျဖစ္တယ္။ ေရမပက္ျဖစ္ပါဘူး မ႑ပ္အေနာက္ဖက္မွာ ခုံေလးခင္းျပီး ေတာက္ေလ်ာက္ပဲ အရက္ေသာက္ျဖစ္ၾကတယ္။ မိန္းမနဲ႔ အင္းယားလမ္းေပၚ မ႑ပ္ေတြ ေငးမယ္ဆိုျပီး ညေနဖက္ေလွ်ာက္လိုက္မိပါတယ္ လူတိုးလို႔ မီးသတ္ပိုက္နဲ႔ လွမ္းထိုးလို႔ရယ္နဲ႔ ကိုယ့္မ်က္မွန္ ေပ်ာက္ခဲ့တယ္။ ေကာင္းေရာ။ အသစ္ရတာေပါ့ :)

အင္တာနက္အထိုက္အေလ်ာက္ ျပန္ေကာင္းလာေပမဲ့ ဘေလာ့ကို ဘယ္လိုမွ ၀င္မရတာ ဒီေန႔မွပဲ ရေတာ့တယ္။ တိုက္တိုက္ဆိုင္ဆိုင္ မနက္က အမၾကီးခင္ဦးေမ ရံုးနားက ေကာ္ဖီဆိုင္ကို လာျပီး အေအးတိုက္ မုန္႔ေကြ်း သြားေလရဲ႔။ ကြ်န္ေတာ္ေကြ်းပါရေစ ဆိုတာေတာင္လက္မခံဘူးရယ္။ ဒါနဲ႔ ကိုနဗနရယ္ အသင့္ေရာက္ေနတဲ့ ေမာင္ေက(စမ္းေခ်ာင္း)ရယ္ အမၾကီး ေကြ်းသမွ် နင္းကန္ စားၾကေလသတည္းေပါ့ :D အျပန္မွာ သူ႔ကားေပၚပါလာတဲ့ သရက္သီးေတြပါ ေပးသြားေလရဲ႔ ေကာင္းေလစြ။ ေနာက္လဲ မၾကာမၾကာ ရန္ကုန္ကို ျပန္လာလည္ပါလို႔ မွာလိုက္ေသးတယ္။

အမၾကီး မုန္႔လာေကြ်းသြားလို႔ျဖစ္မယ္ ဒီေန႔ ဘေလာ့ထဲ၀င္လို႔ရသြားတယ္ .....