Monday, March 16, 2009

Warren Buffett ရဲ႕ ၂၀၀၉ အတြက္ အၾကံဥာဏ္

ဒီတစ္ပတ္ထုတ္ Voice ဂ်ာနယ္ (Vol.5/No.21) မွာပါတဲ့ ေဆာင္းပါးေလးထဲက ၾကိဳက္လို႔ ဆြဲထုတ္ျပီး ဘေလာ့မွာ တင္ထားပါတယ္။

အလုပ္ကုိႀကိဳးစားျခင္း - ႀကိဳးစားသမွ်ေတာ့ အရာထင္ပါလိမ့္မယ္။ "ေလ" သာ တြင္တြင္ႀကီးပစ္ေနရင္ ဆင္းရဲတြင္းထဲ ျပဳတ္က်ဖို႔ေသခ်ာတယ္။

ပ်င္းရိျခင္း - အိပ္ေပ်ာ္ေနတဲ့ ပုစြန္ကေတာ့ ေရစီးအတုိင္း ေမ်ာသြားမွာပဲ။

ေငြရေပါက္ - အလုပ္တစ္ခုတည္းအားမကုိးပါနဲ႔။ အနည္းဆုံးေနာက္ထပ္ ရင္းႏွီးမႈတစ္ခုက ေငြရပါေစ။

အသုံးအစဲြ - သင္မလုိတဲ့ပစၥည္းေတြေလွ်ာက္၀ယ္ေနမိၿပီဆုိ၊ မၾကာခင္လုိတဲ့ ပစၥည္းေတြထုတ္ေရာင္းရေတာ့မယ္။

စုေဆာင္းျခင္း - သုံးၿပီးလုိ႔ ပုိတဲ့ပုိက္ဆံကုိ မစုပါနဲ႔။ စုၿပီးလုိ႔ပုိတဲ့ပုိက္ဆံကုိ သုံးပါ။

ေခ်းငွားျခင္း - ပုိက္ဆံေခ်းသူဟာ ေၾကြးရွင္ရဲ႕ကြၽန္ျဖစ္တတ္တယ္။

စာရင္းဇယား - သင့္ဖိနပ္စုပ္ေနမွေတာ့ ထီးယူလာလည္း အသုံးမ၀င္ ေတာ့ပါဘူး။

အသုံးစာရင္းကုိ ျပန္ဆန္းစစ္ျခင္း - အေသးသုံးေလးေတြကုိဂ႐ုစုိက္ပါ။ အေပါက္ေသးေသးေလး ေတြေၾကာင့္ သေဘၤာႀကီးေတြနစ္ရတယ္။

ေဖာင္ဖ်က္ျခင္း - ေျခႏွစ္ေခ်ာင္းလုံးနဲ႔ ျမစ္ရဲ႕အနက္ကုိ မစမ္းသပ္ပါနဲ႔။ (အရန္ အစီအစဥ္တစ္ခု ရွိပါေစ။)

ရင္းႏွီးျမႇဳပ္ႏွံမႈ - သင့္ရဲ႕ၾကက္ဥေတြအားလုံးကုိ ျခင္းတစ္ခုတည္း မထည့္ပါနဲ႔။ (ကုိယ့္ပုိင္ဆုိင္မႈအားလုံးကုိ တစ္ေနရာတည္းမထားနဲ႔)

Monday, March 9, 2009

ပရိုစနစ္နဲ႔ တစ္ခ်ိန္ကေဘာလံုးပြဲေတြ

ျမန္မာေဘာလံုးေလာကကို ပရိုပံုစံအသြင္ေျပာင္းေတာ့မယ္ဆိုတဲ့ သတင္းကို အားလံုးၾကားျပီးၾကျပီလို႔ ထင္ပါတယ္။ ဒီလိုအသြင္ေျပာင္းရာမွာ အခက္အခဲေတြအမ်ားၾကီး ရွိေပမဲ့ အခုလို စလိုက္ႏိုင္တာ အရမ္းကို ေကာင္းပါတယ္။ စီးပြားေရးလုပ္ငန္းၾကီးရွစ္ခုက အသင္းရွစ္သင္းစေထာင္မွာပါ။ မၾကာခင္ဒီမွာလဲ ေဘာလံုးသမား အေျပာင္းအေရႊ႕ေၾကးေတြရွိလာေတာ့မယ္။ ေဘာလံုးကိုသာ ေျပာင္ေျမာက္ေအာင္ကစားျပ၊ လူေမႊးလူေတာင္ ေျပာင္ျပီး စား၀တ္ေနေရးအဆင္ေျပရမယ္ဆိုတဲ့ အလုပ္အကိုင္လမ္းေၾကာင္းတစ္ခုေပၚလာျပီေပါ့။ ကြ်န္ေတာ့္အေနနဲ႔ တကယ့္ကို ၀မ္းသာမိပါတယ္။

သတင္းစာရွင္းလင္းပြဲမွာ Alpine ေသာက္ေရသန္႔ကအၾကီးအကဲ ဦးစိုင္းေျပာသြားတာ သေဘာက်တယ္။ ေဘာလံုးအေၾကာင္းေတာ့ မသိပါဘူး၊ ဒါေပမဲ့ စီးပြားေရးအရေအာင္ျမင္ေအာင္လုပ္ပါမယ္တဲ့။ ေကာင္းတယ္။ စီးပြားေရးအရေအာင္ျမင္ျပီး sustain လုပ္ထားႏိုင္မွ ေဘာလံုးသမားေတြလဲ၀င္ေငြတိုးလာျပီး ေဘာလံုးကစားတဲ့ အဆင့္အတန္းလဲ တိုးတက္လာမွာေပါ့။ ႏိုင္ငံျခားသားေဘာလံုးသမားေတြ ကိုယ့္အသင္းမွာ ငွားခြင့္ရွိတယ္ ဆိုေတာ့ ေဘာလံုးေျခစြမ္းျမင့္တဲ့သူေတြနဲ႔ အတူကစားရတဲ့ အေတြ႔အၾကံဳလဲရတာေပါ့။

ကစားတာအဆင့္အတန္းျမင့္လာရင္ ပရိသတ္ဆိုတာလဲ ကြင္းထဲျပန္ေရာက္လာမွာပါ။ ကြင္းအတြင္း ေၾကာ္ျငာ ဆိုင္းဘုတ္တို႔၊ ေဘာသံုးသမားအက်ၤ ီမွာ Sponsor တံဆိပ္ထိုးတာတို႔၊ TVကျပတာ စသည္ျဖင့္ တေျဖးေျဖး ျဖစ္လာမွာေပါ့။

ပရိုအေၾကာင္းေျပာေနရင္း တစ္ခ်ိန္က ေဘာလံုးပြဲေတြကို ျပန္သတိရမိတယ္။ ၁၉၉၀၀န္းက်င္း ျမိဳ႔ထဲ MCC မွာ သင္တန္းတက္ျပီး Job Training ဆင္းေနစဥ္ ကာလေပါ့။ အဲဒီတုန္းက အေဖၾကီး (ဆရာZZM) ကစျပီးေခၚသြားလို႔ ေအာင္ဆန္းကြင္းက ပထမတန္းပြဲေတြကို စၾကည့္ဖူးခဲ့တယ္။ အရင္က တိုင္းနယ္ျပည္နယ ္ပြဲေလာက္ပဲ ၾကည့္ဖူးတာ။ ေအာင္ဆန္းကြင္းကို မ်ားေသာအားျဖင့္ အထူးတန္းကၾကည့္ေလ့ရွိတယ္။ ေတာင္ဖက္တန္းနားနီးတဲ့ အလယ္တန္းေလာက္မွာထိုင္ေလ့ရွိတယ္။ အေရွ႔သံပန္းစင္ေပၚကလည္း ၾကည့္ဖူးတယ္။

အဲဒီတုန္းက ကိုသန္းတိုးေအာင္တို႔ေခတ္ေပါ့။ သူက ေဆာက္လုပ္ေရးက။ မ်ိဳးလႈိင္၀င္း၊ တင္ျမင့္ေအာင္၊ ေဇာ္ႏိုင္ သူတို႔က ကာစတန္က။ အေဖၾကီးကေတာ့ စိုးမိုးတို႔ သိန္းထြန္းတို႔ ထြန္းထြန္းထက္တို႔ပါတဲ့ ကုန္သြယ္ေရးအသင္း ကို အားေပးတယ္။ ကြ်န္ေတာ္က ေဆာက္လုပ္ေရးကို အားေပးတယ္။ ဒါေပမဲ့ အဲဒီကတည္းက ကာစတန္ အသင္းက အေတာင့္တင္းဆံုးပဲ။ ျမန္မာ့လက္ေရြးစဥ္ေတြအမ်ားၾကီးပါတယ္။ အဲဒီတုန္းက အသင္းေတြက အၾကိတ္အနယ္ပဲ။ ကာစတန္၊ ေဆာက္လုပ္ေရး၊ ရထား၊ ကုန္သြယ္ေရး၊ ပို႔ဆက္၊ စည္ပင္၊ Army.. တကယ့ကို ္ၾကည့္လို႔ေကာင္းတယ္။ ပြဲ၀င္ေၾကးက ႏွစ္ဆယ္ အစိတ္ ေလာက္ပဲ ရွိေသးတယ္။ ပထမပိုင္းျပီးရင္ ေအာက္ဆင္းျပီး ဆီထမင္းနဲ႔ အမဲေၾကာ္ေလးစားျဖစ္ၾကတယ္။ အဲဒီတုန္းက ပြဲေကာင္းတဲ့ရက္ဆို အထူးတန္းျပည့္တယ္။ ဗိုလ္လုပြဲလိုပြဲမ်ိဳးဆိုရင္ တစ္ကြင္းလံုးနီးပါးျပည့္တယ္။

ေငြေခတ္ေနာက္ပိုင္း ျမန္မာေဘာလံုးပြဲေတြကို ကြင္းမွာ သိပ္သြားမၾကည့္ျဖစ္ေတာ့ဘူး။ အခုကာလက ပြဲေတြမွာ ပရိသတ္က ၁၉၉၀ေက်ာ္ကာလကေလာက္ လာမၾကည့္ၾကေတာ့ဘူး။ Premier League ပြဲေတြကို အလြယ္တကူ ၾကည့္ခြင့္လာေၾကာင့္လည္း တစ္ေၾကာင္း ျပည္တြင္းပြဲေတြ ေျခစြမ္းညံ့လာျပီး ပရိသတ္စိတ္၀င္စားမႈ နည္းလာတာလည္း တစ္ေၾကာင္းေပါ့။

ဒါေပမဲ့ အဲဒီတုန္းက ေဘာလံုးသမားေတြရဲ႕ဘ၀ဟာ သိပ္မေတာက္ေျပာင္ခဲ့ဘူး။ ၀န္ၾကီးဌာန၀န္ထမ္း အဆင့္ပဲရွိတာ။ ကာစတန္ကေခၚမွာ၊ ေလဆိပ္မွာ တာ၀န္ခ်ခံရမွာေလာက္ကိုပဲ ေမွ်ာ္ေနရတာ။ လက္ေရြးစင္ျဖစ္ရင္ေတာ့ ႏိုင္ငံျခားသြားကန္ရတာေပါ့။ ဒါေပမဲ့ မ်ိဳးလႈိင္၀င္းတို႔ ကိုၾကည္လင္တို႔ ၀င္းေအာင္တို႔က စင္ကာပူ၊ မေလးရွားတို႔မွာ ေၾကးစားကစားသမားအျဖစ္သြားကစားခဲ့ဖူးတယ္။ သူတို႔ေနာက္ပိုင္းမွာ အဲဒီလို အျပင္ထြက္ျပီး ေၾကးစားကစားတာ မရွိေတာ့ဘူး။

ဒါေပမဲ့ အခု ပရိုစနစ္ကို ဦးတည္လိုက္ျပီဆိုေတာ့ တစ္ခ်ိန္ကလိုပဲ ပရိသတ္ေတြကြင္းထဲျပန္ေရာက္လာျပီး ကစားသမားေတြလဲ အရင္ကနဲ႔ ဘာမွ မဆိုင္တဲ့ လစာေငြေတြ ရေတာ့မယ္ ေျခစြမ္းေတြျပန္ထက္လာမယ္ ပြဲေတြကလည္း စြဲမက္ဖြယ္ျဖစ္လာမယ္လို႔ ယူဆရတာပဲ။

Monday, March 2, 2009

TLT Days out...

သားက ေမြးျပီး ေဆးရံုက ဆင္းလာျပီးကတည္းက ညအိပ္ညေန ဘယ္ကိုမွ မသြားဖူးေသးဘူး။ ဗဟန္းအိမ္မွာပဲေပါ့။ တစ္ခါတစ္ေလ ၅၂လမ္းက ကြ်န္ေတာ့္မိဘမ်ားအိမ္ကို အလည္သြားတာေလာက္ပဲ ရွိတယ္။ ဒါေပမဲ့ မေန႔ညကစလို႔ ၅၂လမ္းအိမ္မွာ ခဏေျပာင္းေနဖို႔ ျဖစ္လာတယ္။ ေယာက္ခမၾကီးက မံုရြာကို သြားစရာရွိလို႔ တစ္ပတ္ေလာက္ ၾကာမွာတဲ့။ ပံုမွန္ဆို ကြ်န္ေတာ္တို႔လင္မယား မနက္ရံုးသြားရင္ သားကို တစ္ေန႔လံုး သူ႔အဖြားကပဲ ေစာင့္ေရွာင့္ထားတာ။ အခုအဖြားကခရီးသြားေတာ့ ၾကည့္မယ့္သူမရွိေတာ့ဘူးေပါ့။

ပထမစဥ္းစားထားတာက အိမ္မွာပဲေန။ မနက္ရံုးသြားရင္သားကို ၅၂လမ္းအိမ္၀င္ပို႔၊ ညေနရံုးကအျပန္မ ွသြားေခၚမယ္ေပါ့။ ဒါေပမဲ့ သိပ္အဆင္မေျပတာနဲ႔ အဲဒီမွာပဲကြ်န္ေတာ္တို႔ပါ ခဏသြားေနဖုိ႔ ဆံုးျဖတ္လိုက္တယ္။ ဒါနဲ႔ မေန႔ညေနက အထုပ္အပိုးေတြနဲ႔ ကြ်န္ေတာ္တို႔လင္မယား သားကို ခ်ီျပီး အဖိုးအဖြားအိမ္ကို ခ်ီတက္သြားၾကတာေပါ့။ ကြ်န္ေတာ့္အေဖအေမရယ္ ညီမအငယ္ရယ္ကို သားကေတြ႔ေနၾက ရင္းႏွီးေနျပီမို႔ သူ႔အတြက္လည္း သိပ္ျပႆနာေတာ့ မရွိလွဘူး။

ညမိုးခ်ဳပ္မွျပႆနာစပါေရာ။ အိုက္လို႔ မအိပ္ႏိုင္လို႔ ငိုပါေလေရာ။ ပံုမွန္အိမ္မွာဆို မီးေလးကလည္းမွန္ေနေတာ့ အဲကြန္းေလးနဲ႔ ေနေနၾကေလ။ အခု ျမိဳ႔ထဲဖက္က အလွည့္က် မီးပ်က္တဲ့အျပင္ အဲကြန္းလဲမရွိဘူး။ ဒါနဲ႔ ယပ္ေတာင္ေတြခပ္ေပးေပါ့။ ညတစ္နာရီေလာက္က ပူလို႔ႏိုးလာလိုက္တာ သံုးနာရီေက်ာ္မွ ျပန္အိပ္ေပ်ာ ္သြားတယ္။

ဒီမနက္ႏိုးေတာ့ သူ႔အဖြား (ကြ်န္ေတာ့္အေမက) သူ႔တပည့္တစ္ေယက္ရဲ႕အိမ္တက္အလွဴကို ေတာင္ေခၚသြား လိုက္ေသးတယ္။ ကြ်န္ေတာ္ရံုးလာဖို႔ အိမ္ကမထြက္ခင္ သူစားျပီးေသာက္ျပီး ျပန္အိပ္ေပ်ာ္သြားေလရဲ႕။ သူ႔အတြက္ အေျပာင္းအလဲတစ္ခုေပါ့။