Monday, March 2, 2009

TLT Days out...

သားက ေမြးျပီး ေဆးရံုက ဆင္းလာျပီးကတည္းက ညအိပ္ညေန ဘယ္ကိုမွ မသြားဖူးေသးဘူး။ ဗဟန္းအိမ္မွာပဲေပါ့။ တစ္ခါတစ္ေလ ၅၂လမ္းက ကြ်န္ေတာ့္မိဘမ်ားအိမ္ကို အလည္သြားတာေလာက္ပဲ ရွိတယ္။ ဒါေပမဲ့ မေန႔ညကစလို႔ ၅၂လမ္းအိမ္မွာ ခဏေျပာင္းေနဖို႔ ျဖစ္လာတယ္။ ေယာက္ခမၾကီးက မံုရြာကို သြားစရာရွိလို႔ တစ္ပတ္ေလာက္ ၾကာမွာတဲ့။ ပံုမွန္ဆို ကြ်န္ေတာ္တို႔လင္မယား မနက္ရံုးသြားရင္ သားကို တစ္ေန႔လံုး သူ႔အဖြားကပဲ ေစာင့္ေရွာင့္ထားတာ။ အခုအဖြားကခရီးသြားေတာ့ ၾကည့္မယ့္သူမရွိေတာ့ဘူးေပါ့။

ပထမစဥ္းစားထားတာက အိမ္မွာပဲေန။ မနက္ရံုးသြားရင္သားကို ၅၂လမ္းအိမ္၀င္ပို႔၊ ညေနရံုးကအျပန္မ ွသြားေခၚမယ္ေပါ့။ ဒါေပမဲ့ သိပ္အဆင္မေျပတာနဲ႔ အဲဒီမွာပဲကြ်န္ေတာ္တို႔ပါ ခဏသြားေနဖုိ႔ ဆံုးျဖတ္လိုက္တယ္။ ဒါနဲ႔ မေန႔ညေနက အထုပ္အပိုးေတြနဲ႔ ကြ်န္ေတာ္တို႔လင္မယား သားကို ခ်ီျပီး အဖိုးအဖြားအိမ္ကို ခ်ီတက္သြားၾကတာေပါ့။ ကြ်န္ေတာ့္အေဖအေမရယ္ ညီမအငယ္ရယ္ကို သားကေတြ႔ေနၾက ရင္းႏွီးေနျပီမို႔ သူ႔အတြက္လည္း သိပ္ျပႆနာေတာ့ မရွိလွဘူး။

ညမိုးခ်ဳပ္မွျပႆနာစပါေရာ။ အိုက္လို႔ မအိပ္ႏိုင္လို႔ ငိုပါေလေရာ။ ပံုမွန္အိမ္မွာဆို မီးေလးကလည္းမွန္ေနေတာ့ အဲကြန္းေလးနဲ႔ ေနေနၾကေလ။ အခု ျမိဳ႔ထဲဖက္က အလွည့္က် မီးပ်က္တဲ့အျပင္ အဲကြန္းလဲမရွိဘူး။ ဒါနဲ႔ ယပ္ေတာင္ေတြခပ္ေပးေပါ့။ ညတစ္နာရီေလာက္က ပူလို႔ႏိုးလာလိုက္တာ သံုးနာရီေက်ာ္မွ ျပန္အိပ္ေပ်ာ ္သြားတယ္။

ဒီမနက္ႏိုးေတာ့ သူ႔အဖြား (ကြ်န္ေတာ့္အေမက) သူ႔တပည့္တစ္ေယက္ရဲ႕အိမ္တက္အလွဴကို ေတာင္ေခၚသြား လိုက္ေသးတယ္။ ကြ်န္ေတာ္ရံုးလာဖို႔ အိမ္ကမထြက္ခင္ သူစားျပီးေသာက္ျပီး ျပန္အိပ္ေပ်ာ္သြားေလရဲ႕။ သူ႔အတြက္ အေျပာင္းအလဲတစ္ခုေပါ့။

2 comments:

khin oo may said...

ဘဝ ဆုိတာ ကုိ နားလည္ဘို႕ လိုတယ္။ သနားေတာ ႕သနားတာေပါ႕။

khin oo may said...

ဒါေပမဲ႔ သူဘာသိဦးမွာလဲလိဲဳ႕