Wind of change?

အခုတလောမှာ အလုပ်ကိစ္စပြီးရင် အများဆုံး ပြောဖြစ်ကြတာကတော့ အခြေခံဥပဒေအတွက် ဆန္ဒခံယူပွဲ၊ ရွေးကောက်ပွဲနဲ့ တိုင်းပြည်ရဲ့ အနာဂါတ် ကျွန်တော်တို့ရဲ့ အနာဂါတ်အကြောင်းပါ။ သူငယ်ချင်းတွေ မိတ်ဆွေတွေကြားမှာကို အယူအဆတွေက အမျိုးမျိုးပါ။ ကိုယ့်ဖဲကိုယ်ချိုး လိုရာဆွဲပြီးရေးထားတာကို ဘာလို့ထောက်ခံရမှာလဲ။ ထာဝရ နဖားကြိုးထိုးပြီး သားစဉ်မြေးဆက် အုပ်စိုးချင်တဲ့ အကြံစည်ပဲ... လက်ကို မခံနိုင်ဘူး ...... လို့ ဆိုတဲ့ သူတွေကလဲဆိုကြတယ်။

အိုကွယ် ... ဥပဒေက မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ....ဆိုတဲ့အခြေအနေထက်တော့ ထပ်ဆိုးနိုင်မယ်မထင်ပါဘူး။ ရသလောက်လေးယူထား။ နောက်တော့ပြောင်းကြတာပေါ့။ ၁၀၀% စစ်အာဏာနဲ့ အုပ်ချုပ်နေရာကနေ ဘာပဲပြောပြော ရွေးကောက်ပွဲကတင်မြှောက်ထားတဲ့အစိုးရဖြစ်လာမယ်လေ။ ၂၅%က သူတို့လိုရာလူထည့်မယ်ဆိုတဲ့အချက်တော့ရှိတာပေါ့ဗျာ။ ဒါပေမဲ့ ဒါလေးအကြောင်းပြုလို့ စီးပွားရေးလေး ဦးမော့ပြီး လူတွေများ ချောင်လည်လာမလားပေါ့ဗျာ .... စသည်ဖြင့်ပြောတဲ့သူတွေကလည်း ပြောကြတာပေါ့။

တစ်ဦးချင်းဆီက ဘယ်လိုကန့်ကွက်တယ် ထောက်ခံတယ်ပြောနေပြောနေ တိုင်းပြည်နဲ့အဝှမ်း တကယ်တမ်း အချိန်မှာ ဘယ်လိုဖြစ်လာမယ်ဆိုတာ (Aggregate Result) ကို ကျွန်တော်ပို စိတ်ဝင်စားမိတယ်။ ဒီအခြေခံဥပဒေ အသက်ဝင်လာဖို့က မဲပေးပိုင်ခွင့်ရှိသူရဲ့ ၅ဝရာခိုင်နှုန်းကျော်ရမယ်လို့ဆိုထားတာကိုး။ ဒါဆိုရင် အစိုးရဝန်ထမ်းတွေက (စစ်သားတွေအပါအဝင်) မဲပေးပိုင်ခွင့်ရှိသူတွေရဲ့ ရာခိုင်နှုန်းဘယ်လောက်လဲ ? ကြံ့ခိုင်ရေးကရော အင်အားဘယ်လာက်ရှိသလဲ။ သူလို့ အင်အားလို့ ဖော်ပြထားတဲ့ ကိန်းဂဏာန်းတွေကရော တကယ့်အင်အားတွေဖြစ်ပါ့မလား? ဘာပဲပြောပြော စက်တင်ဘာလ အဖြစ်အပျက်နောက်ပိုင်းမှာ ဘီဘီစီဘယ်လို ဘီအိုအေ ဘယ်ကဲ့သို့ ဆိုတဲ့စာတွေကိုင်ပြီး ကန့်ကွက်ဆန္ဒပြတယ်ဆိုတဲ့သူတွေ (သူတို့မျက်နှာတွေက စိတ်မပါပါဘူး ခိုင်းလို့ လုပ်ရတာပါ ဘာညာ ပြောချင်တာပြော) သူတွေတွေကရော အခု ထောက်ခံမဲထည့်ဟေ့ဆိုရင် ထည့်ကြမှာလား။ အဲဒီလို လူတွေရဲ့ အရေအတွက်ဘယ်လောက်ရှိမလဲ?

ရန်ကုန် မန္တလေး စတဲ့မြို့ကြီးတွေရဲ့ လူဦးရေ (၁၈နှစ်အထက်ပေါ့ဗျာ) ဘယ်လောက်လဲ? ကျေးလက်ဒေသတွေရဲ့ လူဦးရေ? လူဦးရေထဲမှာ လုပ်ငန်းရှင်၊ အစိုးရမဟုတ်တဲ့အပြင်ဝန်ထမ်း၊ လယ်သမား၊ ကုန်သည်၊ လက်လုပ်လက်စား အစိုးရဝန်ထမ်း ... စတဲ့ အမျိုးအစားတွေထဲမှာ ဘယ်လို ပျံ့နှံနေသလဲ? ဒီအခြေခံဥပဒေကြီးကို ထောက်ခံကြတယ် ကန့်ကွက်ကြတယ် ... ဘယ်ဖက်က အလေးသာတယ်လို့မှန်းမလဲ?

ကိုယ်က ကန့်ကွက်ချင်တဲ့သူဆိုရင် ဒါကြီးအသက်မဝင်လာအောင် ဘာတွေလုပ်ပြီး တားဆီးမလဲ။ ထောက်ခံတဲ့သူဆိုရင်လဲ ထောက်ခံတယ်ဆိုတဲ့ဖက်က ဘယ်လောက်အလေးသာလဲ ၅၀%ကျော်မဲရအောင် ဘာတွေလုပ်ရမလဲ .... အချိန်ကတော့ သိပ်မရတော့ဘူး။ ဘာပဲပြောပြော ဒီ ၂နှစ် ၃နှစ်အတွင်းမှာ စီးပွာရေးကတော့ ကျပြီးရင်းကျရင်းပါပဲ။ ကုမ္ပဏီတွေ ပြင်ပ စီးပွားရေး အဖွဲ့အစည်းတွေ ကုန်သည်တွေအနေနဲ့ လှိုုင်းလုံးတစ်လုံးကြောင့် လဲကျရာက ကုန်းထမလို့လုပ်တုန်း နောက် လှိုင်းလုံး တစ်လုံးက ဖင်ပိတ်ကန်တာ ခံရပြန်ရော။ ဒီလိုနဲ့လုံးချာလည်လိုက်နေကြတာ။ ဆိုင်မဆိုင်တော့မသိဘူး (တိုက်ဆိုင်နေတာလဲဖြစ်နိုင်ပါတယ်)

စက်တင်ဘာ အဖြစ်အပျက်နောက်ပိုင်းမှာ ဒေါ်စုနဲ့ ဆက်ဆံရေးဝန်ကြီးတို့ တွေ့ဆုံဆွေးနွေးကြတယ်၊ အခြေခံဥပဒေမူကြမ်းကို ရေးဆွဲနေပြီ စတဲ့သတင်းတွေနဲ့တင် စီးပွားရေးလေးက အတော်အတန်တည်ငြိမ်လို့ ပြန်လည်ဦးမော့လာချင်တဲ့ အရိပ်အရောင်လေးတွေ တွေ့နေရတယ်။ ဘယ်လောက်အထိ တက်ရိပ်ပြမလဲဆိုတာကိုတော့ ဆက်ပြီးစောင့်ကြည့်နေတုန်းပဲ။ ဘယ်လမ်းပဲသွားသွား စီးပွားရေးလေး ဦးမော့လို့ လူတွေလူတန်းစေ့လေး နေနိုင်စားနိုင် လုပ်ကိုင်နိုင်ကြဖို့က ကျွန်တော် ဖြစ်စေချင်တဲ့ ပထမဦးတည်ချက်ပါပဲ။

နွေသို့ခြေတစ်လှမ်း

နှင်းကလေးများ စဲချင်သလိုလို သတင်းကြရသည်။ နှင်းသည် ဆောင်း၏ ရတနာ မဟုတ်လော့။ ဆောင်းနတ်ဒေဝီသည် သူ၏လက်ဝတ်လက်စား ရတနာတို့ကို ချွတ်သိမ်းတော့မည့်ဟန် ပြင်နေပြီ။ ဟန်တစ်ခါပြင် ရွှေစင်ဆယ်စင်း ဟူဘိ၏သို့။ ကောင်းကင်၌ မြူခြည်လိုလို နှင်းလိုလို မြင်လိုက်မိ၏။

ဆောင်းဖြင့်လည်းဆောင်း၊ နွေဖြင့်လည်းနွေ မဟုတ်ချေပြီ။ မပြတ်မသား ၀ိုးတဝါး နိုင်လှချေ၏။ ဘယ်ကမ်းသို့ လှမ်းရမည်မသိပြီ။ မကြာမီ နွေငှက်ကလေးများ လာရောက်၍ ဆောင်းနတ်သမီးကို လူပျိုလှည့်ကြချေမည်။ ဆောင်းနတ်သမီးခမျာ စိတ်နုရှာသည်။ အညှာလွယ်သည်ဟု မဆိုနိုင်သော်လည်း အယုံလွယ်တတ်ပေသည်။ သို့နှင့် နွေ၏ ရင်ခွင်တွင် မကြာခင်ပင် ရောက်၍ မိမိဘဝကို မြှုပ်နှံလိုက်ရချေတော့မည်။

လုူတို့သည် ဗုဒ္ဓ၏ ထံပါးသို့ချဉ်း၍ သနပ်ခါးနံ့သာတုံးတို့ဖြင့် မီးပူဇော်ကြကုန်၏။ ဆောင်းဝဋ္ဋ်မှ ကျွတ်စေလိုဟန်တူသည်။ ဆောင်းနတ်သမီးသည် လူတို့အား အအေးဖြင့် နှိပ်စက်မိခဲ့သလော။ နှိပ်စက်ကလူပြုခြင်းကား မဟုတ်ရှာပါပေ။ အများပြည်သူ အေးချမ်းစေလိုသော စေတနာရိုးသာဖြစ်ပေသည်။ သို့ရာတွင် လောကသည် တစ်ဖက်သတ်ကို မကြိုက်၊ အအေးကိုလည်းတမ်း၏။ အပူကိုလည်းလွမ်း၏။ မျှတမှုကို လိုလားချေသည်။ ဆောင်းပြောင်းရပေဦးမည်သာ။ ဆောင်းနတ်ဒေဝီ ဘယ်ဆီသို့ သွားမည်နည်း။

ပိတောက်မှ သရဖီသို့ (တင္မိုး)

ထမနဲပွဲတော်မှ

တပို့တွဲ၊ ကျွဲပင်လျှင် ချိုဖျားက အေးသတတ်။ ဤသို့ စာဆိုရှိသည်။ ဆောင်းနှောင်းဖြစ်၍ အစွမ်းကုန် ဆောင်းလက်စွမ်း ပြလေရော့သလားမသိ။ ခိုက်ခိုက်တုန်အောင် အေးလှ၏။ မြတ်စွာဘုရားသခင်ပင်လျှင် ခြေဖျားလက်ဖျား မီးကင်တော်မူရသည်ဟု ဆိုကြ၏။ ဟုတ်ပေမည်။ အလွန်အေးမြလှပေသည်။ နှင်းဝေဝေတွင် ထမနဲပွဲသည် ပျော်ဖွယ်ကောင်းလှ၏။

ဒယ်ကြီးများဖြင့် ဆီနိုင်နိုင်၊ နှမ်းနိုင်နိုင် အုန်းဆံနိုင်နိုင် ထမနဲထိုးကြ၏။ ကောက်ညှင်းဆန်တို့ကလည်း စေးလှသနှင့်။ ကျေးလက်ရွာသားတို့ စုပေါင်းညီညာသော သဘောကို သရုပ်ဆောင်၏။ ထမနဲကို နှင့်ငွေ့ဝေချိန်တွင်ပင် ဘုရားအား လှူ၏။ ရွာဦးကျောင်းသို့ရောက်အောင်ပို့၏။ တစ်အိမ်တက်ဆင်း ထမနဲဝေငှ ကမ်းလှမ်း၏။ တပို့တွဲလ နံနက်စောစောတွင် စေတနာ မွှေးကြိုင်လျက်ရှိသည်ကို ခံစားနိုင်လောက်ပေ၏။

အများနှင့် ၀ိုင်းကြဝန်းကြသော သဘောသည် မြန်မာ့သဘော ဖြစ်ပေသည်။ ထမနဲကို အဘိုးအို အဘွားအိုများပင်လျှင် တမြုံ့မြုံ့စားနိုင်၏။ ငါတို့နိုင်ငံ၏ စေတနာ ဂုဏ်သိက္ခာကို ထမနဲစားရင်း ဆင်ခြင်နိုင်သည်။ ထမနဲသည် တရားမဟော။ သို့သော် ညီညွတ်မှု၊ ချစ်ကြည်မှု၊ အကျိုးဆောင်မှုတို့၏ လက်တွေ့ကောင်းကျိုးကို ပြနေဘိသကဲ့သို့ ရှိ၏။ အာဂ ထမနဲပေ။

ပိတောက်မှ သရဖီသို့ (တင်မိုး)

တပို႔တြဲလ

သာစြေလ
ေနလည္းခ်မ္းျမ၊ လလည္းႏွင္းရီ
ပီပီမထြန္း၊ ေတာင္ထက္၀န္းလည္း
ဆူးပန္းလဲေပါက္၊
၀င္း၀င္းေတာက္လ်က္
ကမ္းေလွ်ာက္ေရးေရး၊ သဲျဖဴေဖြးႏွင့္
ငွက္ေက်းပ်ံၾကြ၊ ေကာင္းကင္လ၀ယ္
မာဃယွဥ္မွီ၊ ကံုရာသီဟု
အညီေခၚျမဲ၊ တပို႔တြဲမူ
မဖြဲ႔မိုးေလ။

ဦးေအာင္ၾကီး

အာကြီးအတွက် ချာတိတ်အသစ်

Theo Walcott ပြီးတော့ အင်္ဂလန်သားလေး နောက်တစ်ယောက်ပါ။ ဇန်နဝါရီလကုန်က ဝယ်လိုက်တယ်။ ဘယ်လောက်နဲ့ ဝယ်လိုက်တယ်တော့ ပြောမထားဘူး။ ဝင်းဂါးကြီးရဲ့ ထုံးစံအတိုင်း စျေးချိုချိုနဲ့ ဝယ်လိုက်တာပါဖြစ်မှာပါ။
နံမည်က Luke Freeman တဲ့ အသက်က ၁၅နှစ်ကျော် ပဲရှိသေးတယ်။ ရှေ့တန်းတိုက်စစ်မှူးနေရာက ကစားတာပါ။ League One က Gillingham အသင်းက နေခေါ်လိုက်တာပါ။ လူငယ်တွေကို ပျိုးထောင်တဲ့ နေရာမှာ အင်မတန် ထူးချွန်တဲ့ မန်နေဂျာကြီး ဝင်းဂါးရဲ့လက်အောက်မှာ ဘယ်လို တောက်ပြောင် လာမလဲဆိုတာ စောင့်ကြည့် ကြတာပေါ့။ ဖာဘရီဂတ်စ်တို့လို ဝဲလ်ကော့ တို့လို အာဆင်နယ်မှာပဲ အဓိက ကစားသမားဖြစ်လာတဲ့ လူတွေရှိသလို အာလီဒါရီဟေးတို့လို၊ လူပိုလီတို့လိို၊ ဘန်တလေတို့လိုု ရီးယက်စ်တို့လို တစ်ခြားအသင်း ရောက်သွားတဲ့လူတွေလဲရှိခဲ့တာပဲ။ ဘာပဲပြောပြော ဝင်းဂါးကြီးကတော့ လူငယ်ကစားသမား ကျောက်ရိုင်းတုံး လေးတွေကို အချိုအချောင် ရှာတဲ့အနေရာမှာတော့ ဘယ်သူမှ မမှီဘူး။

ပြီးခဲ့တဲ့စနေက မန်စီးတီးကို နိုင်ခဲ့တဲ့ပွဲမှာလည်း ခြေစွမ်းနဲ့ ကစားပုံကို ကြိုက်တယ်။ ဒါပေမဲ့ ပေါ့ဆလို့ တစ်ဂိုး ပြန်ပေးလိုက်ရတာကိုတော့ သိပ်ဘဝင်မကျဘူး။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် မန်ယူက သရေကျသွားတော့ နှစ်မှတ် အသာနဲ့ ထိပ်ဆုံးကို ပြန်ရောက်လာပြီ။

Wedding Photos

အာ၀ါဟ ၀ိ၀ါဟ

အခုတေလာမွာ မဂၤလာေဆာင္ကိစၥအတြက္ ဘာရယ္မဟုတ္ပဲ ေတာ္ေတာ္အလုပ္ရွဳပ္ေနတယ္။ အင္း... ကိုယ္က စနစ္တက် မစီစဥ္ႏိုင္တာေၾကာင့္လည္း ျဖစ္ႏိုင္တယ္။ အိမ္ခန္းငွား၊ အိမ္အသံုးအေဆာင္ေလး အနည္းအပါး၀ယ္၊ ဖိတ္စာအပ္၊ ျပန္ကမ္းဖို႔ Thank you ball point လုပ္၊ တိုက္ပံုခ်ဳပ္၊ ဖိတ္မဲ့သူေတြစာရင္းလုပ္၊ လိုက္ဖိတ္....ၾကည့္လိုက္ေတာ့လည္း သိပ္ၾကီးက်ယ္ခန္းနား ခက္ခဲတဲ့ ကိစၥေတြေတာ့မဟုတ္။

ရင္းႏွီးသူမ်ားကေတာ့ ဘာပစၥည္းလိုလဲေျပာပါ အဲဒါေလးေတြ လက္ဖြဲ႔မယ္ဆိုျပီး 0ffer ေပးၾကပါတယ္။ ေမႊ႔ယာဖိုးေပးမဲ့လူေတြ၊ ေရခဲေသတၱာ ၀ယ္ေပးမဲ့သူေတြ၊ DVD Player ၀ယ္ေပးမဲ့သူငယ္ခ်င္း၊ Microwave ယူမလား Gas မီးဖိုနဲ႔ အုိးယူမလား TV ယူမလား.... အဲ စသည္ စသည္ျဖင့္ေပါ့။ သူတို႔ ေမးတာေတြကို ေျဖရင္း မ်က္စိထဲေျပးျမင္မိတာက .....ဟုတ္ကဲ့ခင္ဗ်ား ဆရာေတာ္ၾကီးေက်ာင္းေဆာင္မွာ မိုးဖို႔ သြပ္ဘယ္ႏွစ္ခ်ပ္၊ မ်က္ႏွာက်က္၊ ျပဴတင္းတခါး... အလွဴရွင္ေတြကို ေစာင့္ေမွ်ာ္ေနပါတယ္ခင္ဗ်ား.... ဆိုတဲ့ ေအာ္လန္နဲ႔ ေအာ္တဲ့ အလွဴခံေတြကို... သြားေတြးမိတယ္။ အဟီး ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္သူတို႔က ေပးခ်င္တယ္ဆိုလို႔ အေနာ္ကလည္း လိုတာေလးေတြ ေျပာျပတာပါ။ Suzuki Wagon R+ ေလးတစ္စီးေလာက္ ေပးမယ့္သူရွိရင္လဲ စိတ္မဆိုး ပါဘူးဗ်ာ။

လူလိုက္ဖိတ္ရတဲ့ ကိစၥကေတာ့ အေတာ္ေလးအခ်ိန္ေပးရတယ္။ တခ်ိဳ႔ေတြကို ဖုန္းဆက္၊ လိပ္စာေမး၊ မေတြ႔တာၾကာျပီျဖစ္တဲ့သူေတြကို တျခားလူေတြကတဆင့္ ဆက္သြယ္ဖို႔လိပ္စာ ဖုန္းနံပါတ္ေတာင္း စသည္ျဖင့္ေပါ့။ နယ္ကလူေတြကိုကေတာ့ မႏၱေလး၊ မိထၳီလာ တို႔ကို အျမန္ေခ်ာပို႔က ပို႔၊ ေမာ္လျမိဳင္က အမ်ိဳးေတြကိုကေတာ့ မိန္းမရဲ႔ ရံုးခြဲကတဆင့္ပို႔ေပါ့။ အျမန္ေခ်ာပို႔ ဆိုတာကလည္း ဘယ္ေနရာမွာျမန္တယ္မသိ လြန္ခဲ့တဲ့ ေသာၾကာကပို႔ထားတဲ့ဖိတ္စာမ်ား ဗုဒၶဟူးေန႔အထိ မႏၱေလးကို မေရာက္ေသး။ လိပ္မူထားတဲ့သူကိုလည္း ဖုန္းဆက္မရ။ ရွိေစေတာ့ နံမည္ကိုက အျမန္ေခ်ာပို႔ဆိုတာကိုး :D

ဖိတ္စာစာအိတ္ေပၚမွာ နံမည္ေတြေရးေတာ့ ေနာက္ဒုကၡတစ္ခုေတြ႔ျပန္ေရာ။ တစ္ခ်ိဳ႔လူေတြၾကေတာ့ ဦးဘယ္သူႏွင့္ ဇနီးေပါ့ဗ်ာ။ ဒါေပမဲ့ တစ္ခ်ိဳ႔ကိုၾကေတာ့ ရင္းႏွီးမႈကို ျပခ်င္တဲ့အေနနဲ႔ မိန္းမ နံမည္ကိုလည္းေရးခ်င္ တစ္ခ်ိဳ႔နံမည္ေတြက မမွတ္မိ၊ တစ္ခ်ိဳ႔က ခပ္၀ါး၀ါး ျဖစ္ေန ဒုကၡ :) အဲဒီေတာ့လည္း တစ္ခ်ိဳ႔ကိုက်ေတာ့လည္း မနီ၊ မ၀ါ၊ မစိမ္း စသည္ျဖင့္ ေရာၾကိတ္ရေတာ့တာေပါ့ :D မွားေရးမိရင္လဲ ကြ်န္မကို မဖိတ္ပဲ ေနာက္မိန္းမကို ဖိတ္တာလား ဆိုျပီး ျပႆနာရွာခံရဦးမယ္။ တစ္ရက္တစ္ရက္ လမ္းေၾကာင္းဆြဲျပီး ဘတ္စ္ကားတစ္တန္၊ ေျခက်င္တစ္တန္ တစ္ခ်ိဳ႔ေနရာၾကေတာ့လည္း Taxi နဲ႔ လိုက္ဖိတ္ရတာေပါ့။ နီးစပ္ရာလူရွိရင္လည္း ပို႔ေပးပါဆိုျပီး တစ္ခ်ိဳ႔လူေတြဆီမွာထားခဲ့ရတာေပါ့။ ဖိတ္ခ်င္တဲ့သူနဲ႔ ဖိတ္စာအေရအတြက္နဲ႔ ၾကည့္ျပီး တစ္ခ်ိဳ႔ကို လည္း ေပါင္းျပီး ဖိတ္လိုက္ရတာေပါ့။ အခုေတာ့ ေတာ္ေတာ္ဖိတ္ျပီးသြားပါျပီ။ ဆယ္ေစာင္ေလာက္ပဲက်န္မယ္။ ဒါေပမဲ့ ရင္းႏွီးတဲ့သူေတြထဲက က်န္ခဲ့ရင္ ဆဲခံရမွာဆိုေတာ့ ဘယ္သူက်န္ဦးမလဲလို႔လဲ အျမဲဆက္စဥ္းစားေနရတယ္။ တစ္ခ်ိဳ႔ၾကေတာ့လည္း list လုပ္တုန္းကမပါဘူး၊ လမ္းမွာေတြ႔မွ သတိရျပီး ဖိတ္လိုက္ရတဲ့လူေတြလည္းရွိတယ္။ အိတ္ထဲမွာ ဖိတ္စာ သံုးေလးေစာင္ အျမဲေဆာင္ထားရတယ္။

ဧည့္ခံပြဲမွာရိုက္ဖို႔နဲ႔ အလွဓါတ္ပံုရိုက္ဖို႔ကိုေတာ့ ဓါတ္ပံုဆရာကို မႏၱေလးက တကူးတက မွာရတယ္။ ဆရာကလည္း မအားမလပ္တဲ့ၾကားက ရန္ကုန္ဆင္းလာျပီး လာရိုက္ေပးပါမယ္တဲ့။ သူ႔အျပင္ ရန္ကုန္က ခပ္ေခ်ာေခ်ာ ဘေလာ့ကာ ဓါတ္ပံုဆရာတစ္ေယာက္ကိုလည္း အားျဖည့္ျပီး ရိုက္ေပးဖို႔ ေမတၱာရပ္ခံထားတယ္။ ဒါ့အျပင္ ေနာက္ထပ္အကိုၾကီးတစ္ေယာက္က သူကိုတိုင္ ဒီဇိုင္းဆြဲ ခဲတို႔ျပီး ကိုယ္တိုင္ဆင္ထားတဲ့ မီးဆလိုက္ေတြနဲ႔ ဓါတ္ပံုဆရာေလးမ်ား ရိုက္ရင္ အားျဖည့္ထည့္ေပးပါမယ္တဲ့။ အျပင္မွာ၀ယ္ရယ္ တစ္ရာက်မဲ့ ပစၥည္းကို သူဘာသာ ပင္ပင္ပန္းပန္း ႏွစ္ရာသံုးရာ အကုန္ခံဆင္ထားတဲ့ မီးဆလိုက္ေတြဗ်။ ကြ်န္ေတာ့္မွာ အေမေမြးကတည္းက ရုပ္မလွတဲ့အျပင္ အခုဆို အသက္ကၾကီးေတာ့ ဆံပင္ကျဖဴ၊ ဗိုက္ပူ ၀တုတ္ဆိုေတာ့ ဒီဆရာေလးႏွစ္ပါးရဲ႔ အံ့မခန္း ဓါတ္ပံုပညာေတြနဲ႔ နည္းနည္းေလးမ်ား ၾကည့္ေပ်ာ္ရွဳေပ်ာ္ ဓါတ္ပံုေလးေတြမ်ားရမလားဆိုတဲ့ မ၀ံ့မရဲ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ကေလးနဲ႔ေပါ့ :D