Thursday, January 22, 2009

U Thant's 100th Birthday

ဒီေန႔ ဇန္န၀ါရီလ (၂၂)ရက္ေန႔က ဦးသန္႔ရဲ႕ေမြးေန႔ပါ။ U Thant Institute ကေန ႏွစ္(၁၀၀)ျပည့္ေမြးေန႔ အခမ္းအနားေလးကို ဒီေန႔ညေနမွာ အင္းယားလိပ္ေဟာ္တယ္မွာ လုပ္မယ္ဆိုတဲ့ ဖိတ္စာေလးကိုေတြ႔လို႔။ ကိုယ့္ မိန္းမကို ဖိတ္ထားတာေလ။ သူက NGO မွာလုပ္တဲ့သူဆိုေတာ့ UNအသိုင္းအ၀ိုင္းက activity ေလးေတြကို သြားရေလ့ရွိတယ္။



ဦးသန္႔လို႔ေျပာလိုက္ရင္ ယေန႔ေခတ္လူငယ္ေတြ သိၾကဦးပါ့မလားမသိဘူး။ ကြ်န္ေတာ့္အေဖေျပာခဲ့ဖူးတာ သတိရမိတယ္။ သူအေမရိကားကို ပညာေတာ္သင္သြားတုန္းက Burma ဆိုတာဘယ္ႏိုင္ငံလဲ ဘယ္နားမွာလဲ ဆိုျပီး ေမးၾကလို႔ရွိရင္ "Do you know the current General Secretary of UN?" ဆိုျပီး တစ္ခြန္းပဲ ျပန္ေမးလိုက္ရင္ ပြဲျပီးေရာတဲ့။ အဲဒီလို ေမာ္ၾကြားႏိုင္ခဲ့တဲ့ေခတ္။ အာရွတိုက္သားေတြအတြက္ ဂုဏ္ယူစရာ၊ ျမန္မာႏိုင္ငံသားေတြအတြက္ ေမာ္ၾကြားစရာ အတုယူစရာ ပုဂၢိဳလ္ျဖစ္ခဲ့တယ္။ ကိုးရီးယားႏိုင္ငံေတာင္ ဦးသန္႔တာ၀န္ထမ္းေဆာင္ျပီးေနာက္ ဆယ္စုႏွစ္သံုးခုေလာက္ၾကာမွ ဒီရာထူးကို ထမ္းေဆာင္ရတာ။

ဒီေန႔ေခတ္မွာ ျမန္မာကိုသိလားေမးလိုက္ရင္ ဘယ္လိုအေျဖမ်ိဳးေတြရမလဲ ... စင္ကာပူက အိမ္ေဖၚေၾကာ္ျငာေတြ၊ မေလးရွားက သံခ်ည္သံေကြးအလုပ္သမားေတြ၊ ထိုင္းနယ္စပ္ျမိဳ႔ေလးေတြက တရားမ၀င္အလုပ္သမားေတြ.... ဒါေတြကို စျပီးျမင္ေယာ္မိၾကမယ္ထင္တယ္။ နာဂစ္ေက်းဇူးေၾကာင့္ ... ဟိုးတေလာတုန္းက မုန္တိုင္း၀င္သြားတဲ့ႏိုင္ငံလို႔ ညႊန္းစရာတစ္ခုပိုလာတာေပါ့ .... :D

ဦးသန္႔အေၾကာင္းကို အခုေခတ္ကေလးေတြကို အခုထက္ပိုသိေစခ်င္တယ္။ ဦးသန္႔တစ္ေယာက္တည္းရယ္ မဟုတ္ပါဘူး။ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းအေၾကာင္း... အျခားအျခား အတုယူစရာ ေလးစားဂုဏ္ယူစရာပုဂၢိဳလ္ေတြ အမ်ားၾကီးပါ။ ဒါေပမဲ့ ဒီအေၾကာင္းေတြဟာ စာေမးပြဲေအာင္ရံု အလြတ္က်က္ရတဲ့ စာတစ္ပုဒ္ႏွစ္ပုဒ္ေလာက္ပဲ ျဖစ္ေနတာက အင္မတန္၀မ္းနည္းစရာ။ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ျပတိုက္ဆိုတာလဲ ဖုန္တက္ရံုမက ေဆြးေျမ႔ျပီး ျပိဳက် သြားျပီလားေတာင္မသိ .... ေရႊတိဂံုဘုရားလမ္းမွာ ဦးသန္႔ဗိမာန္သခ်ိဳင္းရွိတယ္ဆိုတာေရာ ကေလးေတြ သိၾကရဲ႔လား ...

နယူးေဒလီေရာက္ခဲ့တုန္းကဆိုရင္ ဂႏၶီၾကီးရဲ႔ အာဇာနည္ဗိမာန္သင္းခ်ိဳင္းမွာ မူလတန္းအရြယ္ကေလးေတြ ေလ့လာေရးလာၾကရင္း သူတို႔ ဆရာမက အားတက္သေရာရွင္းျပေနတာကို ေဘးကေန ေငးၾကည့္ခဲ့ဖူးတယ္။ ကုလားလိုေျပာေနေတာ့ နားမလည္ေပမဲ့ ဘယ္လိုေလးစားစရာ အတုယူစရာေကာင္းတဲ့ ပုဂၢိဳလ္ၾကီးပဲဆိုျပီး ကေလးေတြရဲ႕ စိတ္ထဲကို အားမာန္သတၱိေတြသြင္းေပးေနတာ စိတ္ဓါတ္ေတြျမွင့္တင္ေပးေနတာဆိုတာမ်ိဳး ခံစားမိတယ္။

ဗီယက္နမ္ ဟႏြိဳင္းေရာက္တုန္းကလည္း ဟိုခ်ီမင္းကို ဘုရားတစ္ဆူလို ေလးစားကိုးကြယ္ အမြန္းတင္ထားၾကတာ ေတြ႔ျမင္ခံစားခဲ့ရတယ္။

ေခါင္းေဆာင္ဆိုတာဘာလဲ .... အဓိပၸါယ္ေရာသိၾကရဲ႕လား ... Servant Leader ဆိုတဲ ့သေဘာတရားေတြ ကိုေရာ ၾကားဖူးၾကရဲ႕လား ..အားလံုးကိုသိရက္နဲ႔ အသိေခါက္ခက္ အ၀င္နက္ေနၾကတာလား။ ကိုယ့္ပုခုံးေပၚကို ၾကယ္ေနာက္တစ္ပြင့္ထပ္တင္တိုင္း ကိုယ့္ရင္ဘတ္ေပၚ တံဆိပ္တစ္ခု ကိုယ္ဘာသာထြင္ျပီး ထပ္ခ်ိပ္တိုင္း ပိုျပီးေလးစားစရာ ၾကည္ညိဳစရာေကာင္းလာတယ္လို႔မ်ား ျမင္ေနၾကသလား။ သတင္း မီဒီယာေတြကို ခ်ဳပ္ကိုင္ထားတိုင္း ေရးခ်င္တဲ့စာအုပ္ေတြ သတင္းေတြ ေဆာင္းပါေတြ ေရးျပီးထုတ္တိုင္း သမိုင္းကိုျပင္ျပီး နံမည္ေကာင္း က်န္ခဲ့မယ္ထင္ၾကလားမသိ ....

ဟိုးအရင္ကတည္းက ေလးစားအားက်ခဲ့ရတဲ့ ဦးသန္႔ရဲ႕ ႏွစ္(၁၀၀)ျပည့္ေမြးေန႔ကို ကို ဒီပို႔စ္ေလးနဲ႔ ဂုဏ္ျပဳပါတယ္။

2 comments:

sin dan lar said...

ေသေသခ်ာခ်ာဖတ္သြားပါတယ္..။

JulyDream said...

နယူးေဒလီ ေရာက္တုန္းက ဂႏၶီအုတ္ဂူကို တကူးတက လိုက္ပို႕ေပးလို႕ သြားျဖစ္ခဲ့တယ္။ အုတ္ဂူေပၚက ဆီမီးေလးကို မၿငိမ္းေအာင္ ေတာက္ေလွ်ာက္ ထြန္းထားေပးတဲ့ ဂရုစုိက္မွဳေလးက အားက်စရာပါပဲ။ ပန္းေတြကလည္း ေ၀ေ၀ဆာဆာပါပဲဗ်ာ။

ဒီမွာမ်ားေတာ့... ဖံုတက္ေနသလား ပင့္ကူအိမ္ပဲ တြယ္ေနၿပီလား။ ၾကြက္သိုက္ပဲ ျဖစ္ေနၿပီလားပဲ။