Friday, May 30, 2008

just for fun

ဒီေန႔ေရာက္လာတဲ့ Forward Email ေလးတစ္ခုထဲက စာသားေတြပါ။ သေဘာက်လို႔ ဘေလာ့မွာ တင္ထားလိုက္ပါတယ္။

အိုဘယ့္ မိန္းမ
႐ုပ္အဆင္းလွရင္ အခ်က္အျပဳတ္မကြ်မ္း၊ ခ်က္တာျပဳတ္တာ ကြ်မ္းက်င္ေတာ့ မႏူးညံ့ျပန္၊ ႏူးညံ့ႏြဲ႔ေႏွာင္းေတာ့ ကိုယ္ပိုင္အေတြးအေခၚက မရွိ၊ ကိုယ္ပိုင္အေတြးရွိတာက်ေတာ့ ေယာက္်ားဆန္၊ မိန္းမပီပီေနေတာ့ အသံုးအျဖဳန္းက ႀကီး၊ ေခြ်တာစုေဆာင္း တတ္တာက်ေတာ့ ေခတ္ေရစီးကို လိုက္မမွီ၊ ေခတ္မွီတာက်ေတာ့ စိတ္မခ်ရ၊ စိတ္ခ်ရတာက်ေတာ့ ဘယ္လိုမွ ၾကည့္လို႔မလွျပန္။

အိုဘယ့္ ေယာက္်ား
အရည္အခ်င္းရွိရင္ ႐ုပ္ဆိုးမယ္၊ ႐ုပ္ေခ်ာရင္ ေငြမရွာတတ္ဘူး၊ ပိုက္ဆံရွာတတ္ရင္ အိမ္ေထာင္ေရးကို အေလးမထားျပန္ဘူး၊ အိမ္ေထာင္ေရးပိုင္းမွာ ဖိစီးျပန္ရင္ တျခားကိစၥမွာ မျဖစ္ထြန္းဘူး၊ အရာရာ ျဖစ္ထြန္း ေအာင္ျမင္တယ္ ဆိုတဲ့လူမ်ဳိးက်ေတာ့ အႏုအရြေလးေတြနဲ႔ ႐ုိမက္တစ္မဆန္တတ္ျပန္ဘူး၊ အီစီကလီ ကြ်မ္းက်င္ၿပီး ႐ုိမက္တစ္ဆန္တတ္ျပန္ေတာ့ စိတ္ခ်အားကိုးလို႔ရဘူး၊ အားကိုးရတဲ့ လူမ်ဴိးက်ေတာ့ ခိုင္းစား လို႔ရ႐ုံကလြဲၿပီး ဘိုသီပတ္သီနဲ႔ အေပအေတတစ္ေယာက္လိုေနမယ္။

ကြာျခားခ်က္

ဆင္းရဲသားေတြ ဝက္ေမြးတယ္၊ လူကံုထံေတြက်ေတာ့ ေခြးေမြးတယ္။ ဆင္းရဲသားေတြ အိမ္မွာ ဟင္းသီး ဟင္းရြက္ စားတယ္၊ လူကံုထံေတြ ဟိုတယ္တက္ၿပီး ဟင္းသီးဟင္းရြက္စားတယ္။ ဆင္းရဲသားေတြ လမ္းေပၚမွာ စက္ဘီး စီးတယ္၊ လူကုထံံေတြ ဧည့္ခန္းထဲမွာ စက္ဘီးစီးတယ္။ ဆင္းရဲတုန္း မဂၤလာေဆာင္ ခ်င္တယ္၊ ခ်မ္းသာေတာ့ လင္မယားေတြ ကြဲခ်င္တယ္။ ဆင္းရဲတုန္း မယားက secretary တာဝန္တြဲယူရတယ္၊ ခ်မ္းသာေတာ့ secretary က မယားတာဝန္ တြဲယူရတယ္။ ဆင္းရဲတုန္း ခ်မ္းသာခ်င္ေယာင္ေဆာင္တယ္၊ ခ်မ္းသာေတာ့ ဆင္းရဲခ်င္ေယာင္ေဆာင္တယ္။

ဒီေခတ္ႀကီးမွာ... ဆင္းရဲသားေတြ အသားစားတယ္၊ လူကံုထံေတြပုစြန္စားတယ္၊ ပါတီေခါင္းေဆာင္ေတြ က်ေတာ့ အလကားရတာမွန္သမွ်စားတယ္။ ေယာက်္ားေတြျမင့္ခ်င္တယ္၊ မိန္းမေတြပိန္ခ်င္တယ္။ ေခြးေတြ အကၤ်ီဝတ္ကုန္ၿပီး လူေတြက်ေတာ့ ကိုယ္ေပၚကအသားေတြ ေပၚႏိုင္သေလာက္ ေဖာ္ၾကခြ်တ္ၾကတယ္။

No comments: