Monday, November 12, 2007

ရြာသို႔တစ္ေခါက္ **

တနဂၤေႏြေန႔က ပဲခူးနားကရြာေလးကို တစ္ေခါက္ထပ္သြားျဖစ္တယ္။ ကထိန္အတြက္ ရန္ကုန္က လူေတြလွဴတဲ့ပိုက္ဆံေတြသြားေပးဖုိ႔ေရာ ဘုရားကုန္းေပၚမွာထာမဲ့ ရုပ္တုေတြရယ္ကိစၥအတြက္ေပါ့။ ရန္ကုန္ကအထြက္က သမိုင္းလမ္းဆံုကေန Hilux လိုင္းကားစီးသြားတာေပါ့။ ပဲခူးအ၀င္ကတံတားတစ္ခုက ျပန္ေဆာက္ဖို႔ ဖ်က္ထားတဲ့အတြက္ အဲဒီနားမွာ ကားေတြ ဆိုင္ကယ္ေတြ ျမင္းလွည္းေတြ စက္ဘီးေတြ ရွဳပ္ရွက္ခပ္ေနတာပဲ။ တစ္ၾကိမ္ကို တစ္ဖက္ကယာဥ္ေတြကိုပဲေပးသြားတယ္။ ေနာက္တစ္ဖက္က လာတဲ့ယာဥ္ေတြက ေစာင့္ေပါ့။

ပဲခူးလိုင္းကားကလဲ အရင္ကလို ေရႊေမာ္ေဓါဘုရားေစ်းအထိမသြားေပးေတာ့ဘူး။ တံတားအဆင္းနားမွာ ဂိတ္ဆံုးျပီဆိုျပီးရပ္ေရာ။ ဒါနဲ႔ သံုးဘီးဆိုင္ကယ္ေလး (သူတို႔အေခၚ တုတ္တုတ္)ထပ္စီးျပီး ဘုရားေျခရင္းကိုသြား အဲဒီကေနမွ ရြာၾကီးဖက္ကမ္းအထိ ေလးဘီးကားေလးငွားသြားတယ္။ ကိုယ္တစ္ေယာက္ထဲဆိုရင္ ဆိုင္ကယ္ကယ္ရီပဲစီးသြားေလ့ရွိတယ္။ အခုက အသက္ကိုးဆယ္ေက်ာ္ ဘဘ ပါေနေတာ့ ကားနဲ႔ပဲသြားတယ္။ ဒီတစ္ေခါက္သြားတာကလဲ ဘဘကို လုိက္ပို႔တာ။ သူက အသက္ကိုးဆယ္ေက်ာ္ျပီဆိုေသာ္လည္း သန္တုန္းျမန္တုန္းဗ်။ တစ္ခါတစ္ေလ ရြာကို တစ္ေယာက္တည္းသြားတာ။ ကြ်န္ေတာ္အားရင္ေတာ့ လိုက္ပို႔ေပးပါတယ္။ ရြာကိုသြားတဲ့ ဂ၀ံခင္းလမ္းေလးက ခပ္ဆိုးဆိုးရယ္။ ဖုန္ကလဲထူေသး။ ခုနစ္မိုင္ေလာက္ရွိမယ္ဗ်။

ရြာေရာက္ေတာ့ ဦးတင္၀င္းတို႔ ေဒၚႏုရီတို႔မိသားစုက ၀မ္းသာအရၾကိဳၾကတယ္။ သူတို႔က ဘုရားကိစၥအတြက္ ဘဘကို ေမွ်ာ္ေနၾကတာ။ သူတို႔သားႏွစ္ေယာက္ကေတာ့ လယ္ထဲေရာက္ေနေလရဲ႔။ မိုးစပါးရိတ္ျပီးေတာ့ အခု ေႏြစပါးျပန္စိုက္ဖို႔ျပင္ဆင္ေနၾကတာေလ။ ေနာက္တစ္ေန႔ဆို မ်ိဳးၾကဲေတာ့မွာတဲ့။ သမီးေလး သံုးေယာက္ကေတာ့ ထံုးစံအတိုင္း ေဆးလိပ္လိပ္ေနၾကတယ္။ ဒါနဲ႔ သူတို႔ဆီက တစ္လိပ္ ယူေသာက္တယ္။ ရန္ကုန္မွာက ေဆးေပါ့လိပ္ သိပ္မေသာက္ျဖစ္ဘူး။ ရြာကမိန္းကေလးအမ်ားစုက ေဆးလိပ္လိပ္ၾကတယ္ေလ။ လိပ္ခကေတာ့ တစ္ေထာင္ကို ေငြ ရွစ္ရာကေန တစ္ေထာင္ေလာက္ပဲရတယ္။ ဂ်ိဳးသိန္းတံဆိပ္ေတြ။ သူတို႔ညီအမသံုးေယာက္ သံုးရက္လိပ္ရင္ အလိပ္တစ္ေသာင္းေလာက္ရတယ္တဲ့။ လုပ္အားခက နည္းေတာ့နည္းတယ္။ သံုးေယာက္ကို သံုးရက္မွ ရွစ္ေထာင္ တစ္ေသာင္းပဲရတယ္။

ေန႔လည္ပိုင္းမွာ အလံနီဖက္က (ကြန္ျမဴနစ္အလံနီေနခဲ့တဲ့ေနရာကို စြဲျပီးေခၚတာလားေတာ့မသိ သူတို႔လဲ အေသအခ်ာမေျပာႏိုင္ဘူး။) ပ်ားရည္လာေရာင္းတာနဲ႔ ငါးပုလင္း၀ယ္ျပီး ေဒၚႏုရီတို႔ဆီက Alpine 5liter ေရသန္႔ဘူးကိုေတာင္းျပီး ထည့္လာတယ္။ ပ်ားရည္စစ္တယ္လို႔ေတာ့ထင္ရတာပဲ။ .75L ေလာက္ပုလင္းနဲ႔ ထည့္ထားတာကို ၁၇၀၀က်ပ္ေပးရတယ္။ ေနနည္းနည္းေအးေတာ့ ဘုရားကုန္းကိုသြားၾကည့္ၾကတယ္။ ဆရာေတာ္ေတြ ပုဂၢိဳလ္ေတြရဲ႔ရုပ္တုေတြကေတာ့ျပီးေနျပီ။

အေခ်ာသပ္ေဆးခ်ယ္ဖို႔က်န္ေသးတယ္။ အေဆာင္ေလးေတြ ေဆာက္ဖို႔က်န္တယ္။ မႏွစ္ကပဲ လုပ္ျပီးခဲ့တဲ့ နွစ္က်ိပ္ရွစ္ဆူဘုရားေတြက တစ္ခ်ိဳ႔အဆူေတြမွာ ေဆးေတြ နည္းနည္းကြာျပီး အမဲကြက္ေလးေတြ ျဖစ္ခ်င္ေနျပီ။ ဒါေတြၾကည့္ျပီး ဘဘရယ္ ဦးတင္၀င္းရယ္နဲ႔ ဘာေတြဘာေတြ အရင္လုပ္မယ္ တိုင္ပင္ၾကတယ္။ ဘဘကေနခဲ့ျပီး ဆက္လုပ္ေနဦးမွာ။ ကြ်န္ေတာ္က ဒီေန႔မနက္ ေစာေစာပဲျပန္လာတာ။ ရံုးအလုပ္ေတြရွိေသးတယ္ေလ။

ညဖက္ထမင္းစားေတာ့ မိန္လိုက္တာ။ ရြာေရာက္တိုင္းထမင္းစားလို႔ေကာင္းတယ္။ ရန္ကုန္မွာထက္ ပိုျပီးစားျဖစ္တယ္။ ငါးဘတ္ကို ခရမ္းခ်ဥ္သီးနဲ႔ခ်က္တယ္။ ျပီးေတာ့ ခ်ဥ္ေပါင္ဟင္းရည္၊ ငါးေျပမကို အရည္ေလးနဲ႔ခ်က္ထားတယ္။ ငါးပိရည္နဲ႔ တို႔စရာက ဒညင္းသီးမီးဖုတ္။ အိုး ေကာင္းမွေကာင္း။ စားျပီးေတာ့ ေရေႏြးၾကမ္းေလးနဲ႔ ဂ်ိဳးသိန္းေလးဖြာလို႔။

ဒီမနက္မျပန္ခင္မနက္ေစာေစာ ကေလးမေတြ လိပ္ျပီးသားေဆးလိပ္ေတြကို ေရတြက္ ၾကိဳးနဲ႔စည္း စသည္ျဖင့္ သြားပို႔ဖို႔စီစဥ္ေနၾကတယ္။ ေဆးလိပ္ေရတြက္ပံုကလည္းအဆန္းသား။ တစ္လိပ္ခ်င္းမေရဘူး။ ပံုလိုက္ျပီး လက္နဲ႔လိုက္ညွိတယ္ အျမင့္ကဘယ္ႏွစ္လိပ္ အေပၚတန္းကဘယ္ႏွစ္လိပ္စသည္ျဖင့္ စီလိုက္ ပိုတာထုတ္ လိုတဲ့တစ္လိပ္ႏွစ္လိပ္ထည့္လိုက္ ဒါဆိုငါးဆယ္တဲ့။ ကြ်န္ေတာ္က ေမးတယ္ နင္တို႔ဟာက ေသခ်ာလို႔လား ဆိုေတာ့ သူတို႔က ကိုထြန္း ေရၾကည့္ေလတဲ့။ အဟုတ္ပဲငါးဆယ္အတိ။ ေနာက္တစ္ေခါက္သြားလို႔ အားရင္ ဘယ္လို ပံုျပီးေရတြက္တယ္ဆိုတာသင္ထားဦးမွ။

No comments: