Friday, November 16, 2007

၉လမ္းက တရုတ္အရိုးအေၾကာဆရာ

ေခ်ာင္းသာအသြားရခဲ့တဲ့ ေျခေတာက္ဒဏ္ရာက အကင္းမေသဘူးျဖစ္ေနတယ္။ မေပ်ာက္ဆို ကိုယ္ကလည္း နားနားေနေနကိုမေနျဖစ္ေသး။ ေခ်ာင္းသာကျပန္လာျပီး သိပ္မၾကာဘူး ဟႏြိဳင္းကို သြား။ အဲဒီကျပန္လာျပီး ပဲခူးက ရြာကိုထပ္သြားနဲ႔ ျငိမ္ျငိမ္မွမေနတာကိုး။ မေန႔ညကေတာ့ ၉လမ္းက တရုတ္ဆရာကိုသြားျပျဖစ္တယ္။ ကိုမင္းဦးညြန္ေပးလို႔ေလ။ သူေျခေခါက္လဲတုန္းကလည္း အဲဒီဆရာဆီမွာ ေဆးစည္းတယ္တဲ့။ ေကာင္းတယ္လို႔ေျပာဖူးလို႔။

၉လမ္း ေရႊပုဇြန္ႏွစ္ဆိုင္ၾကားက လမ္းေပါ့။ ညာဖက္က သံုးေလးအိမ္ေျမာက္ေလာက္ေပါ့။ ဒုတိယထပ္ကိုတက္ရတယ္။ အခန္းေလးက ခပ္က်ဥ္းက်ဥ္းရယ္။ ၁၅သာသာေလာက္ပဲရွိမယ္။ အဲဒီတိုက္ခန္းေလးရဲ႔ အေရွ႔ဖက္ေနရာေလးမွာကုတာ။ ကြပ္ပစ္ေလးတစ္ခုခ်ထားတယ္။ လူနာေတြက အဲဒီမွာထိုင္ခိုင္းျပီးကုတာ။ အလွည့္မက်ေသးသူေတြအတြက္ ခံုေလးေတြခ်ေပးထားတယ္။ ကိုယ့္ရဲ႔ တံုကင္ နံပါတ္က ၁၆။ ကိုယ္ေရာက္ေတာ့ ဆရာက နံပါတ္၅ကိုၾကည့္ေပးေနတုန္းပဲ။ လူနာေတြကေတာ့ စံုေနတာပဲ။ စက္ဘီးေမွာက္ျပီး လက္က်ိဳးသြားတဲ့ကေလး (ဘာလို႔ေဆးရံုမသြားပဲ ဒီမွာလာကုလဲမသိဘူးဗ်)၊ ေခ်ာ္လဲျပီး အရိုးအက္သြားတဲ့မိန္းမၾကီး၊ ေရကဲ့ထည့္ရင္း ခါးမ်က္သြားတဲ့ ခပ္၀၀ အမ်ိဳးသမီးငယ္တစ္ဦး၊ ၾကက္ေတာင္ရိုက္ျပီး တေကာက္ေကြးနာသြားတဲ့ အမ်ိဳးသားတစ္ဦး ... အဲ အေတာ္ကို စိတ္၀င္စားစရာပဲ။

လူနာတိုင္းကို ဒဏ္ရာေနရာကို ကိုင္ၾကည့္တယ္ ႏွိပ္တယ္။ ျပီးရင္ေဆးစည္းေပးတယ္။ ေဆးက ဂြမ္းေပၚမွာ ပြဲညွက္လိုအေရာင္မ်ိဳးေဆးေတြတင္ထားတာ။ ျပီးရင္ ပတ္တီးစည္းေပါ့။ လက္က်ိဳးတဲ့ကေလးကိုေတာ့ ၀ါးဒုတ္ေလးသံုးေခ်ာင္းနဲ႔ပါစည္းေပးလိုက္တယ္။ အခေၾကးေငြကလည္း တစ္ေထာင္ေက်ာ္ပဲယူတယ္။ ျပီးရင္ ပလပ္စတစ္နဲ႔အရက္ထုတ္ေလးေပးလိုက္တယ္။ ေဆးစည္းထားတဲ့အေပၚေလာင္းခ်ဖို႔တဲ့။ တစ္ေန႔ကို သံုးၾကိမ္ေလာက္ေလာင္းေပးပါတဲ့။ သူေျပာတဲ့အတိုင္းေလာင္းျပီးတဲ့အခ်ိန္မွာ အနံကအေတာ္ျပင္းသားဗ်။ အရက္သီးသန္႔ဆိုလဲ အဲဒီေလာက္အနံမရွိဘူး။ ေဆးနံကလည္းသူ႔ခ်ည္းပဲသိပ္မထြက္ဘူး၊ ေဆးစည္းတဲ့အေပၚ အရက္ေလာင္းလိုက္မွ အနံက စူးကနဲထြက္လာတာ။ ပတ္တီးမေျဖရဘူး ေရမထိရဘူးလို႔ မွာလိုက္တယ္။ တနဂၤေႏြေန႔ထပ္ျပရဦးမယ္ဗ်။

ေဆးစည္းျပီးအျပန္မွာ အေမတို႔အတြက္ ေရႊပုဇြန္က ဖာလူဒါ၀င္၀ယ္လိုက္ေသးတယ္။ ဖာလူဒါက တစ္ခြက္ကို ၉၀၀ျဖစ္သြားျပီး ေဖာ့ခြက္ေသးေသးေလးနဲ႔ျဖစ္သြာတယ္။ :D

No comments: