Friday, June 6, 2008

စံပယ္ရူး

စံပယ္ကုံးလက္ေဆာင္ကို မည္သူ႔အား ေပးရမည္မသိဘဲ ေယာင္ခ်ာခ်ာ ျဖစ္လ်က္ရွိစဥ္ ကဗ်ာဆရာ့ထံမွ စံပယ္ကံုးကို သူေတာင္းစားမကေလးတစ္ဦးက ေတာင္းယူလိုက္ေလသည္။

သူလည္း စံပယ္ကို ပန္ခ်င္ရွာေပမည္ ဟူေသာ ကရုဏာေသြးႏွင့္ မဆိုင္းမတြပင္ ေပးလိုက္မိသည္။ ထို႔ေနာက္ကား ဤစံပယ္ကံုးလက္ေဆာင္ကို ကဗ်ာဆရာသည္ ေမ့ေမ့ေပ်ာက္ေပ်ာက္ ေနခဲ့ေလသည္။

ႏွစ္အတန္ၾကာခဲ့ျပီ။ ကဗ်ာဆရာသည္ပင္ အိမ္ေထာင္ရက္သားက်၍ စိတ္ကူးယဥ္ကဗ်ာမ်ား မသီကုံးႏိုင္ေတာ့ျပီ။ အသက္ေမြးမႈအတြက္ တဖားဖားလုပ္ကိုင္ေနရျပီ။

မိုးညိဳေသာေန႔တစ္ေန႔တြင္ လူငယ္တစ္ဦးသည္ ကဗ်ာဆရာ၏ အလုပ္ခြင္သို႔ ၀င္ေရာက္လာခဲ့သည္။ ကဗ်ာဆရာအား အားကိုးအားထားႏွင့္
ဤသို႔ေတာင္းပန္ေလသည္။

"ေမွာ္ဆရာၾကီးငဲ့ ေမွာ္ဆရာၾကီးေပးလိုက္ေသာ စံပယ္ကံုးလက္ေဆာင္ေၾကာင့္ ကြ်န္ေတာ့္ ရည္းစားသည္မွာ ရူးသြပ္ခဲ့ပါျပီ။ စံပယ္ကုံးေလးကို ေန႔တၾကည့္ၾကည့္ ညတၾကည့္ၾကည့္ႏွင့္ မစားမေသာက္ မအိပ္မစက္ႏိုင္ေအာင္ ျဖစ္ခဲ့ပါျပီ။ ျပဳစားသမွ် အစြဲခြ်တ္ေပးပါရန္ တဆိတ္ေတာင္းပန္ပါရေစ ဆရာၾကီးငဲ့"

ပိေတာက္မွသရဖီသို႔ (တင္မိုး)

No comments: