Thursday, June 19, 2008

ျမိဳ႔ရိုးေပၚကရႈခင္း

ေဆာင္းဦးေပါက္ျပီ။ က်ဳပ္တို႔လဲ ရဲတိုက္ ျမိဳ႔ရိုးေပၚမွာ ရပ္ျပီး ေဆင္းေရလက္ၾကားထဲမွာ ရြက္လႊင့္ သြားေနၾကတဲ့သေဘာၤေတြကို ၾကည္ေနၾကတယ္။ ညေနရီ၀င္းလဲလဲမွာ ၾကည္ၾကည္လင္လင္ ျမင္ေနရတဲ့ တစ္ဘက္က ဆြီဒင္ျပည္ကမ္းေျခကိုလည္း လွမ္းၾကည့္ေနၾကတယ္။ ျမိဳ႔ရိုးၾကီးကေတာ့ မတ္ေစာက္ေနတာပါပဲ။ အနီးအနားတ၀ိုက္မွာ ပင္ၾကီးပင္ခိုင္ေတြေပၚက ေညာင္ရြက္ ေရႊ၀ါေတြဟာ ေလလာရာ လြင့္က်ေနၾကတယ္။ က်ဳပ္တို႔ ေအာက္မွာေတာ့ ညိဳ႔ညိဳ႔မႈိင္းမႈိင္း အေဆာက္အအံုေတြကို ေတြရတယ္။ သစ္တပ္စည္းရိုးေတြကာလို႔။ ဒီ၀င္းၾကီးေတြထဲမွာ အေစာင့္ စစ္သာေတြ ေခါက္တံု႔ေခါက္ျပန္ ေလွ်ာက္ေနၾကတယ္။ အဲဒီေနရာက ေတာ္ေတာ္ ေမွာင္ေနျပီ။ ဒါေပမဲ့ ဟိုသံတိုင္ေတြ ကာထားတဲ့ ေနရာေလာက္ေတာ့ မေမွာင္ေသးဘူး။ အဲဒီေနရာက အဆိုးဆံုး ေထာင္သားေတြ ထားတဲ့ေနရာေလ။

ဘာမွမရွိတဲ့ အခန္းထဲကို ညေနရီ ေနရာင္ထိုးေနတယ္။ ေနမင္းကေတာ့ လူေကာင္းကိုပဲျဖစ္ျဖစ္ လူဆိုး ကိုပဲျဖစ္ျဖစ္ သာတူညီမွ် အလင္းေရာင္ေပးတာပါပဲ။ စိတ္ထဲမွာ ခံျပင္း ေဒါသထြက္ေနတဲ့ အက်ဥ္းသားက ေနမင္းေရာင္ျခည္ ကိုပဲ မုန္းမုန္းတည္းတည္း ၾကည့္လိုက္တယ္။ ငွက္ကေလးတစ္ေကာင္က သံတိုင္ေတြနားကို လာျပီး သီခ်င္းဆိုတယ္။ ငွက္ကေလးဟာလည္း လူေကာင္းကိုပဲျဖစ္ျဖစ္ လူဆိုးကိုပဲျဖစ္ျဖစ္ သာတူညီမွ် ေတးသံ ေပးတာပါပဲ။ ငွက္ကေလးဟာ တစ္ခဏ တီတီတာတာဆိုေနရွာျပီးေတာ့ အေတာင္ကေလးေတြ တဖ်တ္ဖ်တ္ခတ္၊ သူ႔ရင္ဘတ္က အေမႊးကေလး တစ္ေမႊးကို ေကာက္ရွင္းျပီး၊ အေမႊးအေတာင္ ေသသပ္ေအာင္ လုပ္ေနတယ္။ သံေျခခ်င္းခတ္ထားတဲ့ အက်ဥ္းသားဟာ ငွက္ကေလးကို ၾကည့္ျပီး အိုဆိုးၾကမ္းတမ္းတဲ့ သူ႔မ်က္ႏွာေပၚမွာ အတန္ငယ္ ႏူးညံ့တဲ့ အသြင္ကေလး ေပၚလာတယ္။ သူ႔ရင္ထဲမွာ သူကိုယ္တိုင္ ေကာင္းေကာင္း မရွင္းတတ္တဲ့ အေတြးတစ္မ်ိဳး စိမ့္၀င္လာတယ္။ ဒီအေတြးက သံတိုင္ၾကားက ထိုးလာတဲ့ ေနေရာင္နဲ႔လဲ တြဲယွက္ေနတာပဲ။ ခါေႏြဆန္းစ ျပဴတင္းေပါက္ျပင္ဖက္မွာ အျပိဳင္းအရိုင္းပြင့္ေနၾကတဲ့ ခရမ္းေရာင္ ျမင္းခြာပန္းေလးေတြရဲ႔ သင္းရန႔ံနဲ႔လဲ တြဲယွက္ေနတာပဲ။

အိမ္ျပန္တဲ့ အမဲလိုက္သမားရဲ႔ ကြ်ဲခ်ိဳမႈတ္သံကို ၾကည္ၾကည္လင္လင္ ခ်ိဳခ်ိဳႏြဲ႔ႏြဲ႔ ၾကားရျပန္တယ္။ ငွက္ကေလးဟာလဲ သံတိုင္းၾကားမွာ နားေနရာက ပ်ံသြားျပီ။ ေနေရာင္လဲ ကြယ္သြားျပီ။ အက်ဥ္းခန္းေလးထဲမွာ အေမွာင္စိုးမိုးသြားျပန္ေတာ့တယ္။ လူဆိုးရဲ႔ အသည္းႏွလံုးမွာလဲ ေမွာင္နဲ႔မည္းမည္း ျဖစ္သြားျပန္ေတာ့တယ္။ ဘာျဖစ္ျဖစ္ေလ ဒီအခန္းကေလးထဲကို ေနမင္းေရာင္ျခည္ ေရာက္ခဲ့ဖူးျပီ။ ငွက္ကေလးရဲ႔ေတးသံလဲ တစ္ခဏျဖစ္ျဖစ္ ဒီမွာ သာခဲ့ဖူးျပီ။

ၾကည္လင္ခ်ိဳႏြဲ႔တဲ့ ကြ်ဲခ်ိဳမႈတ္သံရယ္၊ အျမန္ေပ်ာက္ကြယ္မသြားပါနဲ႔ဦး။ ညေနခင္းကလဲ သင္းပ်ံ႔ပ်ံ႔၊ ပင္လယ္ျပင္ကလဲ ညင္းညံ႔ည႔ံ၊ ျပီးေတာ့ ေၾကးမံုျပင္လို ၀င္းသန္႔သန္႔ပါကလား။

A picture from the Ramparts by Hans Christian Andersen
အံေမာင္ - အရုပ္မပါတဲ့အရုပ္စာအုပ္ ( ျမိဳ႔ရိုးေပၚကရွဳခင္း)

No comments: