Monday, August 4, 2008

အလွျပဴတင္းေပါက္

ခတၱာပြင့္ကေလးကို မည္သူပန္သနည္း။ ညေနရီတြင္ ခ်စ္သူသည္ ခတၱာပြင့္ကေလးကို ပန္ဆင္လာခဲ့၏။ ပန္းပန္ထားေသာ ခ်စ္သူ၏အလွကို မည္သည့္ အတိုင္းအတာႏွင့္မွ် အကဲမျဖတ္ႏိုင္ေခ်။ အလကၤာဆရာ တို႔သည္ပင္ အလွကို ၀ိျဂိဳဟ္မျပဳႏိုင္ၾက။ ကဗ်ာဆရာေလးသည္ပင္ ထိုအလွကို ရိုးတိုးရိတ္တိတ္မွ်သာ ကဗ်ာ သီကုံးႏိုင္ခဲ့၏။ စာဆိုဉာဏ္တြင္ ထိုအလွကို အမိမဖမ္းႏိုင္ရွာေပ။

ခ်စ္သူသည္ သူပိုင္ဆိုင္ေသာ အလွပစၥည္းကို ၾကြား၀ါလို၍ ပန္းပန္ျခင္း မဟုတ္။ သူ႔၌ အရိုင္းစိတ္ကို ၾကည္၍ အယဥ္စိတ္ကို ေမြးေလ့ရွိေၾကာင္း ျပျခင္းပင္ ျဖစ္သည္။ သူ၏ စိတ္တြင္းအလွကို ျမင္စိမ့္ေသာငွာ တစ္ခဏမွ် ဖြင့္လွစ္ျပလိုက္ေသာ အလွျပဴတင္းေပါက္ ျဖစ္ေပသည္။

ယင္းအလွသည္ တိုက္ရိုက္ အသံုး၀င္ေကာင္းမွ ၀င္ေပမည္။ အို ... တိုက္ရိုက္ အသံုးမ၀င္ပါေပ။ သို႔ရာတြင္ ေလာက၏ အသံုးအေဆာင္ မွန္ေပသည္။ သူ မပါလွ်င္ အလကၤာဂုဏ္ မေျမာက္ႏိုင္ေပ။

ရွဳပါဘိ။ ပန္းကေလး၏ အလွသည္ ခ်စ္သူ၏အလွကို လိုက္ဖက္ေအာင္ ျပဳေပး၏။ လွပေသာ အမူအရာသည္ ပန္းေၾကာင့္ ထင္ရွားလာ၏။ မ်က္စိ၏ အဆင္မေျပမႈကို ေဖ်ာက္၏။ အတင့္အတယ္ ျဖစ္၏။ ေလာက၏ ေျပျပစ္ တင့္တယ္ေသာ အဆင္အယင္ကို ျပလိုက္ႏိုင္၏။ ထိုအခါ ေလာက၏ ခ်စ္စဖြယ္ဂုဏ္သည္ နွလံုးသား၌ ေၾကးမံု ထင္လာလိမ့္မည္ ျဖစ္သတည္း။

ပိေတာက္မွသရဖီသို႔ (တင္မိုး)

No comments: