Monday, August 11, 2008

သူ႔အထုပ္နဲ႔သူလာ

လူၾကီးေတြကေျပာၾကတယ္ သူ႔အထုပ္နဲ႔ သူလာတယ္တဲ့။ ကေလးေတြရဲ႔ ေရွးကံ ဒါနကုသိုလ္ ပါခဲ့တာကို ေျပာခ်င္ဟန္တူတယ္။ အခုသားေလးဆိုလဲ သင့္တင့္တဲ့ ေဆးရံုမွာ ဆရာ၀န္ သမားေတာ္ေတြအစံုအလင္နဲ႔ ေမြးရတယ္။ ေနရတဲ့ အခန္းကလဲ အက်ယ္ရတယ္။ သူ႔ကို ေမြးဖို႔ ကုန္က်မဲ့ ပိုက္ဆံေတြလည္း သူေမြးလာတဲ့ အခ်ိန္မွာ ကြ်န္ေတာ့္မွာ ေပးစရာအသင့္ရွိေနတယ္။

ႏွစ္ဖက္အမ်ိဳးရဲ႔ ပထမဆံုး သားေယာက္်ား ေျမး
ေလး။ ေဆြမ်ိဳး မိတ္သဂၤဟေတြ ေပးၾကတဲ့ လက္ေဆာင္ ေတြကလည္း ပံုလို႔ အက်ၤ ီအ၀တ္အစားေတြ၊ ေစာင္၊ အိပ္ယာ၊ေခါင္းအံုး၊ ေပါင္ဒါဘူးေတြ၊ ဆပ္ျပာ ႏို႔ဗူး .. စံုလို႔စံုလို႔ပါပဲ။ ဆိုင္ဖြင့္လို႔ေတာင္ ရေနျပီ။ ေရာက္လာဦးမဲ့ လက္ေဆာင္ေတြလည္း ရွိေသးတယ္။ အိမ္မွာလည္း သူ႔အတြက္ ၀ယ္ထားတဲ့ ပုခက္တို႔ အ၀တ္အစားေတြကလည္း ရွိေသးတယ္။ ရုပ္ရည္ေလးကလည္း ခ်စ္စရာေလး။ ေစာင့္ေပးၾကတဲ့ Nurse ေလးေတြကေတာင္ ခ်စ္ၾကတယ္။

ဘ၀မွာ အဖြင့္ေကာင္းတဲ့ ဒီကေလးကို အလုိလိုက္လြန္ျပီး Spoil ျဖစ္မသြားေအာင္ေတာ့ သတိထားျပီး သြန္သင္ရဦးမယ္။ ပစားေပးလြန္းလွ်င္လဲမေကာင္း။ ဘယ္ဟာက ေကာင္းသည္ မေကာင္းသည္ ၊ မေျပာသင့္ မလုပ္သင့္ ဆိုတာကို message မရေတာ့။ သူလုပ္သမွ် လူၾကီးမ်ားက အားေပးေနတယ္ မွတ္သြားတတ္သည္။ အခုတင္ မ်က္စိေရွ႔မွာ ဒါမ်ိဳးျမင္ေနရတာ။ အဘိုးအဖြား မိဘေတြကေတာ့ ကိုယ့္ရင္ေသြးဆိုတဲ့ မ်က္စိနဲ႔ ၾကည့္ေတာ့ အျပစ္မျမင္ၾက။ ဒါေပမဲ့ အျပင္လူ တစ္ေယာက္အျမင္မွာေတာ့ သြန္သင္ဆံုးမ သင့္တဲ့ အေနအထားကို ေရာက္ေနတာမ်ိဳးေတြ။ စိတ္အေနွာင့္အယွက္ျဖစ္ရတာမ်ိဳးေတြ။ ကိုယ့္စိတ္နဲ႔ဆို ႏွစ္ခါသံုးခါေလာက္ ရိုက္ျပီးျပီ။ ဒါေတာင္ မေနႏိုင္လို႔ ေငါက္မိေသးတယ္။ ေနာက္မွ ... ေအာ္ ငါက ငါညီမက ေမြးထားတာလဲမဟုတ္။ ကိုယ္က သူ႔မိဘမွမဟုတ္တာဆိုျပီး စိတ္ထိန္းရတယ္။ ကိုယ့္သားကိုေတာ့ သူမ်ားက အဲဒီလို စိတ္အေႏွာက္အယွက္ ျဖစ္ေလာက္သည္ အထိ ေစာက္မွန္းကမ္းမွန္း မသိတာမ်ိဳး မျဖစ္ေစရ။ ေဒါင့္မက်ိဳးတဲ့ ေသာက္တလြဲေကာင္ေလး ျဖစ္မလာေစရ။ ဒါက ကေလးရဲ႔အျပစ္မဟုတ္ ... ဆံုးမသင့္တဲ့ အေျခအေနမ်ိဳးမွာ ဆံုးမသင့္တဲ့ပံုစံနဲ႔ မဆံုးမ ခဲ့ျခင္းေၾကာင့္သာ။ လူတိုင္းေတာ့ ကုိယ့္ရင္ေသြး ကိုယ္ခ်စ္ၾကသည္သာ။ ဒါေပမဲ့ ကိုယ္က ဆံုးမဖို႔ တာ၀န္မေက်ခဲ့လို႔ လူမပီသတဲ့ လူတစ္ေယာက္ လူေလာကထဲ ေရာက္သြားရင္ အျပစ္ဘယ္ေလာက္မ်ား ၾကီးလိုက္မလဲ ...

ကေလးကို ေငြေၾကးေတြ စည္းစိမ္ေတြ ပံုေပးတာထက္စာရင္ စိတ္ဓါတ္ေကာင္းေအာင္ ဆင္ျခင္တံု တရားရွိေအာင္ ဆင္းရဲသည္ျဖစ္ေစ ခ်မ္းသာသည္ျဖစ္ေစ ေလာကဓံတရားေတြကို ၾကံ႔ၾကံ႔ခံႏိုင္ေအာင္ ေလာကၾကီးမွာ လူပီပီသသ ေနတတ္ေအာင္ အမ်ားၾကီး လုပ္ေပးခ်င္ပါေသးတယ္။ (ကိုယ္ငယ္ငယ္က ကိုယ့္မိဘ ဘယ္လို သြန္သင္ခဲ့တာေတြ ေရးပါဦးမယ္။) အင္း... ေျဖးေျဖးခ်င္းေပါ့ ... အခုမွ ရက္သားပဲရွိေသးတာ။

No comments: