Monday, August 25, 2008

ေက်ာ္ခိုင္၊ tennis နဲ႔ တစ္ခါကပင္းယ

မေန႔က GTalk မွာ ေက်ာ္ခိုင္နဲ႔ US Opening Tennis ပြဲေတြစေတာ့မဲ့အေၾကာင္း ေျပာျဖစ္တယ္။ သူက tennis ဆိုရင္ အရူးအမူး။ ကိုယ္တိုင္လည္း ဟုတ္တိပတ္တိ ကစားတတ္သလို ကစားသမားေတြအေၾကာင္း၊ ျပိဳင္ပြဲေတြ အေၾကာင္းလဲ အေတာ္ႏွံစပ္တယ္။ ထားေတာ့။ tennis နဲ႔ပတ္သက္ျပီး ဒီအေၾကာင္းကို ေရးမယ္ေရးမယ္နဲ႔ အခုမွပဲေရးျဖစ္ေတာ့တယ္။ ေက်ာ္ခိုင္က ခပ္ငယ္ငယ္ မိတၳီလာမွာ ေနကတည္းက tenni ကစားလာခဲ့တာ။ ကြန္ပ်ဴတာ တကၠသိုလ္တက္ဖို႔ ရန္ကုန္ေရာက္လာေတာ့ ရန္ကုန္တကၠသိုလ္ပင္မ အဓိပတိလမ္းေပၚက ပင္းယေဆာင္မွာ ေနရတယ္။ ပထမႏွစ္ကုန္ခါနီးေလာက္ကစျပီး ကြ်န္ေတာ္တို႔တစ္သိုက္ အေတာ္ေလးကို ရင္းနွီး ေနၾကျပီ။ ကြ်န္ေတာ္ဆိုရင္ အေဆာင္မွာသြားသြားေနတာ စာသင္ႏွစ္ တစ္ခုလံုးနီးပါးပဲ။ အေဆာင္မွဴးကေတာင္ သူ႔အေဆာင္ေက်ာင္းသားမွတ္ေနတာ။

ဒုတိယႏွစ္ေလာက္မွာထင္တယ္။ ေက်ာင္းပိတ္ရက္တစ္ရက္မွာ အေဆာင္မွာအိပ္ၾကရင္း မနက္ အိပ္ယာထၾကေတာ့ ေမာင္ေက်ာ္ခိုင္တစ္ေယာက္ Sport Shirt ေတြ ေဘာင္းဘီေတြနဲ႔ ဘိနပ္ကလည္း အသင့္စီးျပီး လက္ထဲမွာလည္း tennis raquet ၾကီးကိုင္လို႔။ tennis ရိုက္ခ်င္လြန္းတဲ့ ပိုးေတြတရြရြ ျဖစ္ေနပံု ရတယ္။ မစားရက္မေသာက္ရက္ပိုက္ဆံေလးေတြနဲ႔ ၀ယ္ထားတဲ့ ေဘာလံုးဘူးအသစ္ၾကီးကလည္းအသင့္။ ကြ်န္ေတာ္နဲ႔ မ်ိဳးမင္းကို အတင္းမဲဆြယ္ပါေရာ။ သူ႔ကို အေဖာ္လုပ္ျပီး tennis လိုက္ရိုက္ေပးဖို႔။ တကၠသိုလ္ကြင္း ကလည္း မနီးမေ၀းဆိုေတာ့ အိုေကေပါ့။ ကြ်န္ေတာ္တို႔နွစ္ေယာက္က အ၀တ္အစားသူ႔ေလာက္ စမတ္ ဘယ္က်ႏိုင္မလဲ။ ရွိတဲ့ အက်ႌေဘာင္းဘီေလးနဲ႔။ ဘိနပ္ဆိုလဲ ညေနဖက္ ျခင္းခတ္တဲ့ ဘိနပ္ေလးကိုယ္စီ စီးလို႔ေပါ့။ ဒါနဲ႔ သံုးေယာက္သား တင္းနစ္ကြင္းကို ခ်ီတက္သြားၾကပါေလေရာ။ လိုက္တာသြားတာ ကြ်န္ေတာ္ေရာ မ်ိဳးမင္းပါ တင္းနစ္နဲ႔ပတ္သက္လို႔ တင္းနစ္ေဘာလံုးကို ငယ္ငယ္က ႏို႔ဆီခြက္ေထာင္ျပီး ပစ္တမ္း ကစားတာက လြဲလို႔ လံုး၀ကို အဆက္အစပ္ မရွိၾကဘူးေလ။

ဒါနဲ႔ အပိုပါတဲ့ Raquet ကို မ်ိဳးမင္း ေပးျပီး သူက Serving စလုပ္ပါေလေရာ။ မ်ိဳးမင္းကလည္း တင္းနစ္သာ မရိုက္တတ္တာ။ ပိုက္ေက်ာ္ျခင္းသမားပဲ။ ဖ်တ္လတ္တာေပါ့။ ပိုက္ကိုေက်ာ္ျပီး သူ႔ဖက္ေရာက္လာတဲ့ေဘာလံုးကို အားရပါးရ Raquet နဲ႔ ရိုက္လိုက္တာ ဘုန္း...ဆိုတဲ့အသံၾကားျပီး ေဘာလံုးက လမ္းမကိုေက်ာ္လို႔ ေဘာလံုး ကြင္းဖက္ အျမင့္ၾကီးေျမာက္တက္လို႔ ... အင္း ေဘာလံုးအသစ္ေလး ေပ်ာက္ေလသတည္းေပါ့။ ေနာက္တစ္လံုး .... ကံအားေလ်ာ္စြာ Raquet နဲ႔လြဲလို႔ ေနာက္ဖက္နားမွာက် ...ေနာက္တစ္လံုး .... မ်ိဳးမင္းျပန္ရိုက္လိုက္တာ သစ္ပင္ကိုင္းေပၚတင္သြား ...။ ထြန္းခိုင္ရာ မင္းတစ္လွည့္စမ္းၾကည့္ပါဦးကြာဆိုလို႔ တစ္လွည့္ ၀င္ရိုက္ၾကည့္ ေတာ့လည္း ထိုနည္းလည္းေကာင္းပဲ။ သိပ္ေတာ့ ဟန္မက်ေသးဘူး။ ဒါနဲ႔ ေမာင္ေက်ာ္ခိုင္လည္း အၾကံတစ္မ်ိဳး ေျပာင္းျပီး အုတ္နံရံၾကီးနား ကြ်န္ေတာ္တို႔ႏွစ္ေယာက္ကို ေခၚသြားလို႔ ..နံရံကို တစ္ခ်က္ရိုက္ ျပန္အလာမွာ ကြင္းမွာတစ္ခ်က္ေတာက္ ျပန္ရိုက္.... ဆိုျပီးလုပ္ခိုင္းျပန္ေရာ။ ဘယ္လာရလိမ့္မတုန္း။ ဒီမနက္မွ Raquet ကိုင္ဖူးတာကို။ နံရံကို ေက်ာ္ထြက္သြားလိုက္ .... သူကေျပးေကာက္ေပးလိုက္။ အေတာ္ေနျမင့္လာေတာ့ သူလဲ ေခြ်းတစ္လံုးလံုးနဲ႔ သင္ရလြန္းလို႔ အာေတြေျခာက္ ... ကြ်န္ေတာ္တို႔ႏွစ္ေယာက္ကလည္း စိတ္ေတြညစ္ .....

ဇာတ္လမ္းကို ခ်ဳပ္လိုက္ရင္ ေဘာလံုးအသစ္ေလး သံုးလံုးေလာက္ေပ်ာက္ျပီး အေတာ္ေနျမင့္လာခ်ိန္မွာ ပင္းယေဆာင္သို႔ ေအာင္ျမင္စြာ တပ္ဆုပ္ၾကေလသတည္းေပါ့ .... တစ္ခ်ိန္တုန္းကေပါ့ :D

No comments: