Saturday, July 5, 2008

အမည္မသိပန္း၊ အမည္မသိ ေစတီအို

မိုးဖြဲကေလး တစ္ျပိဳက္ ႏွစ္ျပိဳက္က်လ်က္ တိမ္တိုက္ကလည္း မညိဳ႔တညိဳ႔။ ၀ါဆိုပန္းခူး ထြက္လာၾကသည္။

ေတာစပ္တြင္ အေလ့က်ပန္းကေလးမ်ား တေဖြးေဖြးႏွင့္။ သူတို႔၏ အမည္သည္ မထင္းရွားလွ။ နန္းသံုးပန္းမ်ားကဲ့သို႔ စာဖြဲ႔ခံ ပန္းကေလးမ်ား မဟုတ္။ အညတရမွ်သာတည္း။ ဤအညတရ ပန္းကေလးမ်ားကို ရွိသည္ ဟုပင္ အမွတ္မျပဳမိၾက။

သို႔ေသာ္ သူတို႔သည္ ၀ါဆိုမီ ပြင့္ေနၾက၏။ ေစတနာေကာင္း ေမႊးၾက၏။ ေတးကဗ်ာတို႔ျဖင့္ အေရးတယူ ဖြဲ႔ဆို မခံရေသာ္လည္း ၀မ္းနည္းအားငယ္ျခင္း မရွိ။ အခ်ိန္တန္လွ်င္ ေတာစပ္တစ္ခုလံုး ေဖြးေနေအာင္ ပြင့္ၾကေလေတာ့သည္။

၀ါဆိုပန္းခူးသူတို႔သည္ ေတာပန္းကေလးမ်ားထံသို႔ ၀မ္းသာအားရ လာေရာက္ၾက၏။ ပန္မည္ ေျခြမည္ဟူ၍ သေဘာမထား။ ဗုဒၶအတြက္ ပူေဇာ္ရန္ အလို႔ငွာ ရည္သန္ၾကကုန္၏။ ပန္းကေလးတို႔လည္း ၀မ္းေျမာက္ ၀မ္းသာႏွင့္ ပန္းခူးသူတို႔လက္တြင္ လိုက္ပါၾကေလသည္။

ထို႔ေနာက္ ေတာရေက်ာင္း အနီးရွိ ေစတီအိုတစ္ဆူရွိရာသို႔ ၀ါဆိုပန္းကပ္သူတို႔ တေပ်ာ္တပါး တစုတေ၀း သြားၾက၏။ ေစတီအိုမွာ ေရႊလည္းမ၀င္း။ တန္ေဆာင္းလည္းမရွိ။ မ်က္ႏွာငယ္ဖြယ္ေပတည္း။ အညတရ၀ါဆိုပန္းကေလးတို႔ကား လူသူမသိရွာသည့္ အညတရေစတီအိုအား ၀ါဆိုပန္းကပ္ခြင့္ရသျဖင့္ အေက်နပ္ၾကီး ေက်နပ္ၾကကုန္၏။

သူတို႔၏အလွျဖင့္ အစြမ္းကန္ ပူေဇာ္ပါအ့ံ။

ပိေတာက္မွ သရဖီသို႔ (တင္မိုး)

1 comment:

khin oo may said...

ဘယ္ကဖတ္မိပါလိမ္..ကိုယ္.ကိုကိုယ္ စာအေတာ္ဖတ္တယ္ ထင္ေပမဲ.အဲဒီစာ မဖတ္ဘူးဘူ.းခ်ိးက်ဴးပါတယ္။